Klamki

Użytkownik ocenił pracę na 5
Wybacz, ale tym razem bardzo mi się podoba. Przepraszam za ten trywializm, ale przy tej wzmiance o bilecie i czymś tam przypomniałam sobie Krk i mojego chłopaka i łezka mi się w oku zakręciła, co miało wpływ na odbiór pięknego wiersza.
"Ktoś o mnie zawalczył" - pięknie wyrażona bezpretensjonalna radość. Jak pierwsza miłość. Fajna przerzutnia w chyba przedostatniej strofie - takie Białoszewskie inspiracje robią wrażenia. Przynajmniej na mnie. Całata przedostatnia strofa oparta na elipsie, lubię to . pisz, pisz...

Użytkownik ocenił pracę na 5
Zacznę od tego, że wiersz idealnie oddaje Twoje uczucia. W Twoim wierszu znalazłem jednozdaniową wypowiedź, która wyraża ogólną prawdę filozoficzną w sposób zaskakujący. Brawo. Rzadko spotyka się aforyzmy w wierszach. Pojawił się też środek stylistyczny, który wyolbrzymia, przejaskrawia cechy zjawiska. Składniowo zestawione wyrazy tworzą piękne związki frazeologiczne, o innym znaczeniu niż dosłowne. Doszukałem się także zabiegu stylistycznego, który polega na niezgodności między porządkiem składniowo-intonacyjnym, a wersyfikacyjnym. W pracz widać świeżą filozofię, jeszcze nie utartą. Praca jest wieloznaczna, ale w ostatniej strofie wkradł Ci się banał. Zbyt oczywiste są owe "gryzące klamki", ale całokształt wyszedł dobrze. Posługujesz się środkami stylistycznymi, które są na prawdę dobre. Treść pachnie świeżością. Chciałbym ustosunkować się do komentarza Mari di Rose : Otóż Ta strofa o której tak źle się wyrażasz, droga koleżanko, to zabawa słowem. Jeżeli nie wiesz co to takiego, to skonsultuj się z ciocią Google. Ode mnie dobre pięć. Pozdrawiam. Cudzy.

Tak, to jest celowe. Ale jak widać, nie zauważasz nawet najprostszych "zabiegów stylistycznych"...

Takie sobie, ale to tylko jak na mój gust :) Widzę trochę błędów:'ludź krzykł nął znów to samo!' - to chyba nie jest celowe? Nie czuję tego wiersza, przesiąka banałem.