Kim jestem

Użytkownik ocenił pracę na 3
Nie jest łatwo zrozumieć Twoje wyobrażenie poetyckie. Łączysz konkretność klimatyczną z filozoficznym aspektem. Skoro przewodnią myślą, jest szukanie egzystencjalnej istoty, to czy "prawda" ma walory estetyczne? Zanim zaczniesz zadawać określone pytania, to poczytaj sobie Kanta albo o błędzie naturalistycznym Moora. Utartość, a zawłaszcza w poezji, wykorzystywania czegoś sprzed tysięcy lat i nazywania tego jeszcze po imieniu jest czymś infantylnym. Ty w swojej poezji, zatrzymałeś się w pewnym momencie i uparcie w nim drążysz. Ja takiej koncepcji nie kupuję, a nawet takiego wyobrażenia, ale w sumie relatywizm ma to do siebie, że światopogląd ma swoją autonomię, więc to Twój świat i system. Piszesz zwroty z dużej litery jak w liście i nie sądzę, byś zwracał się do bóstwa, gdyż niektóre zaimki dzierżawce pomijasz, więc zarzuciłbym Ci brak konsekwencji. Temat jest odgrzany na oleju, samo zadanie pytania niczego nie rozstrzyga. W moim przekonaniu zwiodła cała koncepcja, a jej wykorzystanie jest jedynie kropką nad "i". Za przeciętność, wynikającą ze schematyzmu, należy się ocena przeciętna. To wszystko jest zbyt suche i sztywne.