Kigo

I.
wpada mgła biała w oko
zamraża światło
w powiece

II.
czternasty dzień
serca rosnÄ… na drzewach
genetycznie zmodyfikowane

III.
biba u wiosny
leje się wóda z lodu
dzień kobiet zbierających szkło

IV.
groszek kwitnie
nawożony uśmiechem
matki-ziemi

V.
rumiany maj
Å‚uska nasze roztargnienie
jak niebieskie migdały marzeń

VI.
czerwiec szepcze
o promieniach UV serca
kremujÄ…c zawstydzenie

VII.
na Å‚Ä…kach
pasie się szczęście
na zielono

VIII.
udar mózgowy
pijemy za zdrowie
naszego zdrowia

IX.
rzeczywistość bije głośno
szkolnym dzwonkiem
ze stali nierdzewnej

X.
uciekamy siÄ™ do ucieczki
od kropli deszczu
do kropel Å‚ez

XI.
wygrzebujemy pamięć
z głęboko zakopanej
trumny zapomnienia

XII.
obok prezentów leżą igły
w przebaczenie wystrojone
Å‚amiÄ… siÄ™ z nami spokojem

Ocena: 5.5
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 12.05.2010r.

koka 17 05 2010 (23:00:27)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Genialne, naprawdę. Szczególnie podoba mi się fragment z genetycznie zmodyfikowanymi sercami. Ujął mnie ten wiersz, serio.

jazzu 16 05 2010 (12:42:58)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Już gadaliśmy o Twoim utworze i jakoś do tego czasu nikt nim się nie zajął. Otóż zabawiłaś się w haiku, trochę sobie na ten temat poczytałem, by nie pleść bzdur, translacyjną formę 3 wersową zachowałaś, jest tutaj duch haiku, sam tytuł jest jednym z ponad setki określeń na pory roku, jedyne czego brakuje to klasycznej sylabizacji (575), ale powiedzmy że jak na pierwszy eksperyment to jest dobrze. Fajnie wyszło, gdyż większość haiku odnosi się do święta przełożonego na przyrodę, aczkolwiek chyba w haiku się takie coś omija (bo to są święta niezwiązane z kulturą japońską, ale nie jestem pewien). Ale unowocześnienie tej formy, wraz z zwróceniem uwagi na siebie (kwitnący groszek) i wplecenie współczesnego języka ma swoje plusy, dlatego dam 5 z minusem, jako że nie utrzymałaś pierwotnej kompozycji.