Kaganiec moralności

Użytkownik ocenił pracę na 6
A że wiersz jest dla mnie to się rozpiszę, bo widzę tu pół-człowieka, pół-boga, który to uwięziony jest na tytułowym kagańcu, bo z jednej strony chciałby być taki jaki sobie zamarzy, a z drugiej ogranicza go moralność wymyślona przez innych. Ci ludzie są zagubieni, otoczeni złudzeniami i tacy umrą w nieświadomości. Tam gdzie są bogowie, nie ma już niczego co święte, brak już Iron Maiden, wszystko się "spieprzyło". Podmiot jest silny, lecz podlejszy od diabła, przygląda się on tylko mrowiącym się w sobie ludziom, podchodząc do nich komicznie. Smutek jaki w nim panuje zniszczył wszelką możność wydobycia czegoś więcej z siebie, lecz tylko udaje, gdyż ziemskie życie ma więcej do zaoferowania niźli tylko to co można wydobyć z siebie. Co ja będę dalej gadać, masz już 6 bez gadania:)