Jestem sufitem

Użytkownik ocenił pracę na 6
Witaj.

Znow Twój wiersz i mimo całkiem innej, nowo przybranej formy, podobne odczucia: zachwyt i zdziwienie pomysłem, który jest niezwykle oryginalny oraz wyjątkowy. Świetne metafory, porównanie na pierwszy rzut oka typowe: części pokoju, jednak tak fenomenalnie dobrane, że padłam.
Wierszowid- pierwsze skojarzył mi sie z Ziemowidem. Może mylnie, ale tak było.

Miałam wrażenie, jakby podmiot liryczny się staczał nie wiedząc, co ma juz robić. Zatracił swoją własną osobowość, zagubił i w dodatku został splaszczony (dobity)czymś, co sam chciał zniszczyć. Dosyć drastyczne zagranie, jednak doskonały koniec dla Twojego utworu.

,,jestem podłogą
leżę sam na sobie
i umieram" - inspirujące porównanie, chyba mój ulubiony fragment. Drugi wers rządzi ..

Nie mam żadnych zastrzeżeń, nie znalazłam niczego do przyczepienia się. Twój wiersz jest idealny: idealnie poruszający, idealnie refleksyjny i idealnie oryginalny. Tyle ode mnie.

Pozdrawiam ciepło,
Alabastrowa Marzycielka :)