Jest z wykształcenia mieszka w ma lat

"czas na mnie
czas nagli

co ze sobą zabrać
na tamten brzeg
nic

więc to już
wszystko
mamo

tak synku
to już wszystko

a więc to tylko tyle

tylko tyle

więc to jest całe życie

tak całe życie"


T. Różewicz



I

Mieczysławek zostaje z pustymi rękami
niejaka pustka wkrada siÄ™ do brzucha
w okolicach przepony przywiera melancholiÄ™
nie wie dlaczego akurat tak wygląda świat

jeszcze przez chwilÄ™ siÄ™ broni
jeszcze przez chwilę odrzuca myśl że życie jest zwyczajne

wie tylko
że póki nie zanurzy się w wodzie
nie zobaczy drugiego brzegu...

ale i to nie jest pewne

dziwi się że nawet woda w rzece
nie jest zawsze taka sama

raz lodowata rwąca czy przepaść
widzi siebie wtedy jak staje siÄ™ marmurowy
czarna pięta
jednak znika w wodzie Breughla

są jednak chwile gdy woda jest ciepła
patrzy jak przyjemnie zatraca jego ciało

II

Mieczysław bada swoje ciało
odkrywa że jest za duże
za duże palce i głowa za duża

próbuje je ugnieść
by był Mieczysławek

przypomina sobie słodkie lata dzieciństwa
kiedyś cierpkie równie jak dorosłość

III

Mieczysławek obraca w rękach galeony
przymierza je do swoich oczodołów
czuje że powieki nie zamkną się same

Ocena: 5
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 02.01.2011r.

Pawlak 05 01 2011 (21:29:25)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Chwyciło mnie.

Ten pozornie prosty tekst ma w sobie wielką głębię, która jak najbardziej przypadła mi do gustu. Tutaj nie zwracam uwagi nawet na sam leksykon, raczej jako całokształt. Przekaz jest godny uwagi.

Druga i trzecia część bardziej mnie przekonują niż pierwsza, która przez swoją zbyt dużą różnorodność stała się troszkę chaotyczna.