Jeśli

Użytkownik ocenił pracę na 4
Hej Aniu,
bardzo przyjemnie, zwiewnie, delikatnie, wręcz religijnie, na palcach się czytało!
Mało takiej poezji do nas przychodzi, może ludzie boją się dotykać tematu religii, którą jak się uważa wyznaje większość naszego społeczeństwa. Ty jednak w spokojny, powiedziałbym dziewczęcy, subtelny sposób w osobie podmiotu lirycznego prezentujesz monolog w kierunku "Pana". Swobodne płynięcie pomiędzy wersami gwarantuje uśmiech na twarzy czytelnika po zakończeniu odczytu pracy. Lekkie środki stylistycznie w dobry sposób ubogacają, urozmaicają zwiewną całość wiersza. Podobało mi się. W pierwszej strofie kładziesz nacisk na boską pomoc. Parasol na majowy deszcz, promyk słońca, dotyk wiatru - zwiewne słowa, które mogą być fajnym lekarstwem na ból głowy spowodowany zbyt dużym upałem.
Strofa druga dotyka tych "przeszkód", którymi Bóg ma na celu nas sprawdzać. Całość wiersza w jednolitym klimacie, atmosferze, tonie.
Koniec wiersza poświęcasz oczyszczeniu, drodze do zbawienia, pewnie chodziło o spowiedź.
Jak napisałem wyżej - wiersz lekki, przystępny dla każdego czytelnika, bez większych puent, przesłań, głębi. Taka kobieco-dziewczęca liryczna modlitwa, która może się podobać. Bez ochów i achów, jednak nie było to przeciętne. Było ładne. I na tym pozostanę.
Pokój!