Zaloguj się lub zarejestruj
aby móc skorzystać z wszystkich dobroci tego serwisu...

Regulamin

Nie masz konta? Zarejestruj się! Nazwa użytkownika: E-mail:

Pseudonim: Ironiczna
Imię: Anna Łucja
O sobie: "Praca polegająca na dobieraniu słów jest podobna do samotności. Szukanie słów, które mają w sobie siłę. Są jasne. Zmierzające we właściwym kierunku..."

Napisanych prac:
- wiersze: 163
- artykuły: 1
- proza: 137

Średnia ocen: 4.3
Użytkownik uzyskał: 582 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Pręga" 01.12.2011
"A cisza ruga zwaśnione..." 15.05.2011
"Była feministką" 08.01.2011
"Oblana kwasem" 10.11.2010
"Zbyt gorący piach" 04.08.2010

Inne prace tego autora:
"Wyzwanie" 01.10.2011
"Czerwony sznur" 28.08.2011
"Wybuchłam" 05.06.2010
"Psychoanaliza - Znaki na..." 30.04.2012
"Wywabieni ze snów" 05.08.2010

Najlepiej ocenione wiersze (30 dni):
"Styks" - dusfluran - 6
"Próg" - Zoso - 6
"Medulla oblongata - core..." - quovadis - 6
"Kocham cię za ścianą" - .moniaa. - 6
"Białe Wargi" - Zoso - 6

Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Kiedy" - Potwór_spod_łóżka
"Niebiesko-żółta flaga" - pisarkownica
"Nadchodzi cisza" - Dawied
"Tylko jeden świt" - Szary sweter
"Jeleń" - Marionetka
"Styks" - dusfluran
"Jądro pionierowe" - TheAnka
"*** (My-)" - Eska-floreska
"Genus" - odzawsze
"Zaproszenie" - Potwór_spod_łóżka

Jesień jak pęk koniczyn

Liście jak koniczyny
- padają

zwichrzone burzą księżycową

opatulone słonawym wiatrem
półnopołudnia

ka-mie-ni-(em)-cą
odcięte od trzody

dzieci zbierają je jak kasztany

Dedykacja: Tej wrednej jesieni, która przyszła za wcześnie... Zaczynam się modlić o zimę, już to wolę.

Ocena: 5
Liczba komentarzy: 1
Data dodania: 04.09.2010r.

subtelny demon 05 09 2010 (15:11:38)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Hm ciekawe przedstawienie koniczyn jako synonimu czegoś negatywnego, gdy kojarzy się je zwykle ze.. szczęściem. Liście-koniczyny, które padają. Jak deszcz. Ale jesiennego charakteru deszczowatości odbiera im burza księżycowa, uwznioślając je, widzę, jak wirują w blasku księżyca, magia. Po dłuższym zastanowieniu czarna, ale nadal magia. "półnopołudnia" to taki zmierzch wakacji, czuje się. Ciekawy zabieg z rozbiciem słowa na sylaby i ukrycie innego między nimi. Końcówka jest po brzegi, do granic wypełniona jesiennością. Naturalna i neutralna. Jak ocena, która się należy ;)

Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Strona Główna - Wiersze - Jesień jak pęk koniczyn

Jesień jak pęk koniczyn