jazzu, Groszek - Dilerzy dusz

Użytkownik ocenił pracę na 3
nic w tym wierszu nie zachwyca - bo czym się tu zachwycać, gloryfikacją uzależnienia jakiegokolwiek od czegokolwiek i co ma tu być przekazem - może ta oczywistość, że każda z form uzależnień oznacza zgubę???

U-twór jest pełen wyświechtanych metafor i fraz - jak dla mnie tuzinkowy, wiele jest dokładnie takich i o takiej tematyce! Sam warsztat tez nie zachwyca - utwór jest monotonnym wyliczaniem rzekomych uniesień narkomana - jest jak różaniec; brak mu autentyczności - za to nie brak opisów zdarzeń przepełnionych do szpiku racjonalnymi przesłankami i moralizatorstwem. Dlatego dla mnie słaba 3! Sorry...

Użytkownik ocenił pracę na 6
nie oceniam prac - nie komentuję tylko czytam -ale tu się nie mogłam powstrzymać - bardzo bliski

Użytkownik ocenił pracę na 6
W całej rozciągłości zgadzam się z przedmówcą. Mnie róweniż urzekł ten wiersz. Dobrze wiem co to znaczy być od czegoś uzależnionym. Oczywiście 6.

Użytkownik ocenił pracę na 6
Wiersz jest niezwykły. Zapiera mi dech w piersiach. Brnę między słowami, jakbym skakała pomiędzy kałużami. Zachwyciło mnie to, co tutaj zobaczyłam. Ujrzałam ludzi małych niczym mrówki, oraz kamienice, szarą codzienność wielu mieszkańców takich właśnie dzielnic. Zachwycające. W wierszu podmiot liryczny to obserwator, któremu udaje się ubrać wszystko w bardzo trafne słowa, które… zachwycają, pozwalają się zatrzymać, zobaczyć wszystko tak, jak jest tutaj pokazane. Nikogo jeszcze nie udało mi się tak podsumować, nikt jeszcze nie pisał tak o zwykłych ćpunach. To niezwykłe, jaka wizja narodziła się w głowie autora. Metafory, różne dziwne zwroty, sformułowania robią z tego wiersza coś naprawdę niezwykłego. Jest on magiczny, bardzo lekki, przy tym dobrze się go czyta i da się odebrać wszystkie bodźce. Podmiot liryczny wytwarza w swojej głowie bardzo trafny, metaforyczny obraz tego wszystkiego, tej całej szarości którą obserwuje. Łaaaał. Pierwszy raz od bardzo dawna taka ocena i taki zachwyt.