Jan Paweł

Jan Paweł nigdy nie pragnął być wielki
Dla dobra bliźnich nie szczędził chwil wszelkich
Nawet gdy już radości nie było
ukazał nam wtedy prawdziwą miłość
Nigdy nie robił niczego dla siebie
"Jeśli Bóg zechce, to odpocznę w niebie"

Zawsze miał serce pełne radości
i uśmiech szczery dla całej ludzkości
Był nam pasterzem
nigdy nie ugiÄ…Å‚ siÄ™
pod moralności pręgierzem.

Gdy już się zdało,
że po zamachu opuści ducha
jego coraz słabsze ciało.
Pani wszelkiej opieki,
sprawiła cud,
który zachwiał światem zła
na wieki
Człowiek starszy w bieli
mógł zło świata na zawsze
od dobra oddzielić

On marzył nie tylko
o narodów jedności
ale i o wiecznej ludu
Bożego szczęśliwości .
Niczym pasterz szukał
jednej zagubionej owieczki,
kochał góry i po nich wycieczki,
gdyż tam czuł się blisko Boga .
Jego serca nie ogarnęła trwoga,
gdy był źle przyjmowany,
rozumiał że ci ludzie
potrzebujÄ… zmiany.
Nie tylko ciała ale i ducha
lody między nim a ludem
przełamywała jego wieczna skrucha.

Teraz gdy nie ma go między nami
niech przemówi naszymi duszami
i sposobem bycia przecież to
dla nas młodych nie szczędził sił i życia
Pewnie jest wśród gwiazd na górskim niebie
I mruga również do Ciebie.

Ocena: 3
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 19.06.2009r.

Imbir 19 06 2009 (23:22:17)

Użytkownik ocenił pracę na 3
Dublujesz temat, a to zazwyczaj nie wychodzi korzystnie. Tym razem nie jest tak źle - poprawnie dobierasz styl, słownictwo również nie najgorsze. Gdyby tylko popracować nad tymi rymami i budową...