Pseudonim: HaRa
O sobie: NIE JESTEM PŁCI PIĘKNIEJSZEJ!!!!!! NO PRZYNAJMNIEJ BABCIA MI TAK POWIEDZIAŁA XDXDXD I BARDZO PROSZĘ SIĘ DO TEGO STOSOWAĆ:P
Napisanych prac:
- wiersze: 22

Średnia ocen: 4.7
Użytkownik uzyskał: 113 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"O nas" 23.04.2009
"Tylko sen..." 25.03.2009
"Ty" 18.03.2009
"Ludzka bezsilność" 23.04.2009
"Pytanie" 18.03.2010

Inne prace tego autora:
"Moja przyjaciółka" 18.02.2010
"O nas" 23.04.2009
"Dziękuję" 18.03.2011
"Jak statek" 10.03.2010
"K..." 18.05.2010


Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Formalina" - Jodla
"O pięknie" - alexgregor
"(S)trup" - Dagmara Delijewska
"Opaska na oczy" - A.J Lunaitte
"Obecność" - A.J Lunaitte
"Teoria poezji" - czerwiec
"Cichym śledziłam Go lotem..." - Bramini
"Głosy" - WildBeast
"Wewnętrzność" - szon
"Twarze" - klasyk

Jak statek

mów do mnie szeptem by nie zbudzić słodkich snów rozkoszy bezszelestnie dotykiem poprowadźmy konwersację namiętnością tańczących dusz delikatne zbliżenie warg wydaje się zbyt wyraźnym znakiem dla świata cisza bo tylko tak myśli mogą przemówić bądźmy jak statek kołyszący się na oceanie namiętności któremu nie straszna lodowa góra ludzkiego niezrozumienia statek który mimo wszystko nie zatonie



        Dedykacja: Chciałbym tu napisać "nam", ale jest to nie możliwe:(

Płeć: nieznana
Ocena: 4.5
Liczba komentarzy: 5    
Data dodania: 10.03.2010r.

1     

AnonimowaFankaPoezji Użytkownik wpmt 06 09 2010 (20:43:39)

Użytkownik ocenił pracę na 5

Fakt, zakończenie, w porównaniu do reszty utworu, zgrzyta. Mimo wszystko, Twoja poezja porusza coś we mnie. Potrafisz przelać uczucia, widać też, że coraz bardziej starasz się dobrać odpowiednie słownictwo. Starania, oczywiście, wychodzą na plus. Faktycznie, motyw statku utarty, jednak w Twoim wykonaniu, ze wszystkimi tymi uczuciami, nawet tego nie zauważam. Przeniosłeś to - z braku innego wyrażenia - na nowy poziom. Gratuluję pracy, pięć.

KarolA_K Użytkownik wpmt 24 03 2010 (16:26:29)

Użytkownik ocenił pracę na 5

myślę, że ten wiersz opisuje miłość która jest porównywana do statku i wzburzonego morza, czegoś mi brakuje w tym wierszu, tej tajemniczości i w sumie to tylko dlatego będzie 5 a nie 6 ale myślę że się nie obrazisz ;)

Faun Użytkownik wpmt 11 03 2010 (18:17:49)

Użytkownik ocenił pracę na 3

Motyw ze statkiem na tle całego przekazu jest pomysłem na tyle utartym, a jednocześnie (w tej pracy) motywem przewodnim, jak sądzę, że całość od razu podupada poziomem. Całość pisana jest językiem prostym(co nie znaczy, że złym). Przykro mi, ale zbyt dużo infantylnego(z całym szacunkiem) podejścia do w tej pracy. Uczucia są zrozumiałe, myślę, że jeżeli chodzi o wiersz miłosny to wyłożenie na tacy emocji nie jest rozsądnym rozwiązaniem. Jest tu jakieś nawiązanie do filmu Titanica Jamesa Camerona czy też szekspirowskiej wizji miłości, jednym słowem czysta klasyka. Płynnego przeskoku pomiędzy strofoidami nie ma(przynajmniej na początku). Jest jedno powtórzenie. Nie zachwyca stylem, nie jest to zabawa, tylko przelanie emocji(dotyk, namiętność, bezszelest, statek...tak wygląda wiersz rozłożony na czynniki pierwsze). Cóż pomysł jest utarty, przejedzony, sposób jego ukazania również nie zachwyca, więc moim skromnym zdaniem przeciętność, to słuszna opinia dla wiersza. Pozdrawiam

amymone Użytkownik wpmt 11 03 2010 (17:33:13)

Ten wiersz jest takim statkiem, który kołysze się na oceanie zadowolenia i nie-... odbiorcy. Dotkliwe jest ta nierównowaga, nierówność poziomu poszczególnych strofoid względem siebie. Podobnie jest z semantyką - czasami banalne, innym razem po prostu przyjemne w prostocie. Forma w sumie lekka, muskająca odbiorcę, nie zakrywa treści. 'mów do mnie szeptem' - ładne to, owszem, ale tak już często widziane, wysłuchane w piosenkach, że mnie to już nie porusza. Druga strofoida natomiast jest subtelna, delikatna, poprowadzona z wyczuciem. Ona i jej styl zachwycają, trafiają prosto w serce. I trzecia część utrzymuje poziom drugiej. Przemawiające ciszą myśli? To tak jak słowa są elementem milczenia. Trafne oddzielenie słowa od reszty, nadanie mu autonomii, czasami małe części są istotniejsze niż te pokaźniejsze. I ono zatrzymuje przy sobie, pogłębia oddech. 'ocean namiętności' - spopularyzowana, zużyta metafora, a odpycha jeszcze bardziej powtórzone słowo 'namiętność'. 'lodowa góra ludzkiego niezrozumienia' zawiera w sobie przesyt i nadmiar i pozbawia niedomówień. Szkoda. Od 'bądźmy jak statek' do zakończenia wiersz rozkwita, ale zakończenie za...miłe za oka, za mało stanowcze. Dostrzegam tu także topos renesansowy między innymi 'życie jako żegluga" - życie, które jest miłością. Ludzie, którzy nią żyją. Są emocje, smutek, zawieszenie, jednakże brakuje mi płynności, urozmaicenia uczuciowego, wielobarwnej palety poetyckich barw. Mimo wszystko dobry wiersz.

Ancilla Użytkownik wpmt 11 03 2010 (16:38:06)

Użytkownik ocenił pracę na 5

Widzę znaczną poprawę w jakości Twoich prac i jestem zadowolona. Pierwszą strofą zdobyłeś moje serce, jest dobra, czułam jakby sytuacja dotyczyła mojej osoby. Naprawdę dobrze skonstruowana fraza. Idę dalej i znowu płynnie i jedwabiście mkniesz między wersami, Twoje uczucia są widoczne, emocje pulsują i wysuwają się na pierwszy plan. Nie ma tutaj próżności i pustki-każdy szczególik dopracowany przez ładną metaforkę. Cieszy mnie ten fakt, bo widzę jak autorowi zależy na dobrym słowie. Zakończenie mogłoby być bardziej stanowcze, ale nie mam obiekcji.


Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Znak Fabryka Słów Media Rodzina Iskry Purpose Akcent Jaguar W.A.B. Telbit Radwan Piąty Peron WSQN Replika E-tekst Piórem Feniksa Edupedia Audiobook Złote myśli

Statystyki: Wiersze: 9701 | Proza: 2330 | Publicystyka: 721 | Komentarze: 68314 | Użytkownicy: 12452
Online(48): 48 gości i 0 zarejestrowanych: