Pseudonim: fooka
Imię: Aleksandra
Skąd: Lębork
Napisanych prac:
- wiersze: 16

Średnia ocen: 3.7
Użytkownik uzyskał: 37 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Brak" 31.07.2011
"Kwiat serca" 25.04.2011
"List" 23.04.2011
"Wspomnienia" 26.04.2011
"Rycerz w zbroi uczuć" 17.05.2011

Inne prace tego autora:
"Wspomnienia" 26.04.2011
"Prometeuszowe dzieło" 14.10.2011
"Ku świętości" 19.01.2013
"Rycerz w zbroi uczuć" 17.05.2011
"Kilka słów o wiośnie" 17.03.2012


Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Formalina" - Jodla
"O pięknie" - alexgregor
"(S)trup" - Dagmara Delijewska
"Opaska na oczy" - A.J Lunaitte
"Obecność" - A.J Lunaitte
"Teoria poezji" - czerwiec
"Cichym śledziłam Go lotem..." - Bramini
"Głosy" - WildBeast
"Wewnętrzność" - szon
"Twarze" - klasyk

Jak kochać

odpowiedz jak kochać serce oblodzone skrapla zeszłoroczną rosę opala myśli rozrzucone na nosie uczucia tłumione bojaźnią nie gardzą duszone na oparach pożądania usta historyczne pamiętliwie rozdrapują rany nieposkromione jak kochać ... już nie czekam na odpowiedź kocham



Płeć: nieznana
Ocena: 3.667
Liczba komentarzy: 4    
Data dodania: 17.05.2011r.

1     

jaszka Użytkownik wpmt 19 05 2011 (21:22:44)

Użytkownik ocenił pracę na 4

no i teraz mam twardy orzech do zgryzienia. w obu komentarzach jest po trochę racji. wiersz nie jest ani wyjątkowo fantastyczny ani poniżej przeciętnej. ciekawe też jest samo zjawisko, jak różnie tekst jest odbierany przez przedstawicieli obu płci.
co do samej formy - muszę się przyczepić samego początku. jeśli "odpowiedz" to "jak kochać?", albo gdyby było "powiedz" to wtedy "jak kochać". 'odpowiedz' sugeruje pytanie, które nie pada. za to 'powiedz' wyrównało by tą składnię. na twoim miejscu zdecydowałabym się na którąś z opcji.
z tym wierszem gobelinowym to nie przesadzajmy - to nie jest jakiś zaraz kolaż czy też graficzność formy. to tylko zawieszenie, jeden wielokropek, a nie cała konstrukcja.
w tekście widać sporo emocji. jest stonowany, łagodny, a jednocześnie widać w nim burzę, niemal walkę emocji, słodko-gorzką mieszaninę, jaką niejednokrotnie jest kochanie. i to widać dobrze, widać to wyraźnie i to działa na twój plus. opowiadasz pewną historię z dystansu, nie koniecznie zdradzając wszystko.
rozczarowało mnie natomiast zakończenie. zdaję sobie sprawę, że właśnie o to chodziło i w ogólnym rozumieniu takie zakończenie pasuje, ale niesmak mnie bierze, jak czytam w poezji słowa 'jak kochać', 'kocham' itp. wiem, że wprost najlepiej, ale tu aż bije w oczy nadmiar. można by to zrobić czytelnie, ale nie tak wprost. al to tylko moje subiektywne zdanie oczywiście.
oceniam pracę na 4. wg mnie jest dobra, ale nie zwala z nóg.

Mozzie Użytkownik wpmt 19 05 2011 (20:13:04)

Użytkownik ocenił pracę na 5

Nie wiem, w jaki sposób, ale trafiłaś do mnie. Ten utwór jest piękny, prosty i jednocześnie subtelny. Łatwo zrozumieć, o co Ci chodzi, nie trzeba się długo nad tym zastanawiać, a mimo to skłaniasz czytelnika do refleksji nad swoim życiem, miłością, tym, jak powinniśmy kochać lub samym faktem miłowania.

Podoba mi się sposób, w jaki nagromadzone są emocje, napięcie cały czas rośnie, a puenta jest jednocześnie mocnym morałem, podmiot liryczny wreszcie zrozumiał, że nie ma tylko myśleć o robieniu czegoś, a po prostu to robić, nakłonił samego siebie do działania i udało mu się osiągnąć cel.

Utwór jest bardzo optymistyczny, dajesz nadzieję na to, że jeśli mocno czegoś pragniemy albo mocno w coś wierzymy, jesteśmy zdolni do urzeczywistnienia pragnień, które sami uznajemy za niemożliwe do zrealizowana.

Pięć minus.

Szpieg Don Pedro Użytkownik wpmt 19 05 2011 (19:55:26)

Użytkownik ocenił pracę na 2

fooka,

Co do wielokropka wspomnianego przez przedmówczynie, traktuję to jako znak graficzny wpisany w formę, zatem wiersz gobelinowy, choć ten wyróżnik dzielący treść staje się nie zasadny, gdy wieńczącą częścią jest oklepane jak grzbiet cyrkowego konia zdanie - nie kupuje tego. Podobnie jak treści, nie mam nic do toposów, które mogą być eksploatowane w niemalże nieskończoność, ale treść mnie nie zachwyca. Posłużyłaś się ciekawą formą, podkreślając intonację lecz nie ma właściwej struktury treści, gdzie jest sedno, zagubiony w morzu metafor lepszych i gorszych, poetyzmów w oczy kole "kocham" a cała reszta? Można zaryzykować stwierdzenie, że jest to jakaś forma budowania napięcia, brak jednak odpowiedniego miejsca w całości gdzie byłoby to podkreślone. Tak traktuję to jako eksperyment? Echo Różewicza? Zapowietrzenie? Nie wiem. Dla mnie zmarnowałaś potencjał formy.

Pozdrawiam,
Stalówka

KarolA_K Użytkownik wpmt 19 05 2011 (18:09:30)

Świetny wiersz. Ma w sobie emocje, które mnie ujęły.
Błędów oczywiście niema, ale zastanawiam się jak potraktować ten osobno wstawiony wielokropek...
Zostawiam więc ten wiersz do oceny i komentarza komuś innemu.
Pozdrawiam ;)


Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Znak Fabryka Słów Media Rodzina Iskry Purpose Akcent Jaguar W.A.B. Telbit Radwan Piąty Peron WSQN Replika E-tekst Piórem Feniksa Edupedia Audiobook Złote myśli

Statystyki: Wiersze: 9701 | Proza: 2330 | Publicystyka: 721 | Komentarze: 68314 | Użytkownicy: 12452
Online(44): 44 gości i 0 zarejestrowanych: