Ja

Nie mam dla kogo pisać,
więc milczy mój długopis.
Nie mam dla kogo śpiewać,
więc milczą usta me.

Nie kłócę się już z Bogiem.
Oazą żegnam spór.
Rozdarte buntownicze krzyki.
Wyładowuję się w szkole.

Rozdarte usta me.
A głowa tak nie pewna.
Okradam ludzi z marzeń.
Takie me zadanie.
Zakładam innym kaganiec.

Świat potrzebuje idealistów,
trwam w radości.
Radość wynika z głupoty.
Ociekam więc głupotą.

Moja droga do zdrowia.
Rozkładam włosy,
wycinam zapach
i uczę się żyć dla siebie.
Jestem w stanie duchowego spoczynku.

Tak niedawno byłam swoim katem,
a teraz zmagam się z codziennością.
UczÄ™ siÄ™.
Szyje kieszenie,
na ciężkie pieniądze.

Proszę, usiądź obok mnie.
Przepraszam za złe słowa.
Nie musisz się bać.
Nie zabiję cię łyżką.

Jesteś życiem, które mnie inspiruje.
Z każdym oddechem jestem bliżej.
Szybko stawiam coraz to nowe kroki.
Zataczam siÄ™ na wszystkie strony,
żeby dojść do przystani.

Zwrócić cały lęk, strach
i wszystkie obawy.
Aby zasiąść z wyrzutem
i ruszyć ku snom.

Chociaż czasem mogę się tym zakrztusić
i najzwyklej nie trafić do drzwi,
wtedy liczÄ™ na ciebie.
Odcinam się, ale tylko od przeszłości.
Marzenia są stałe.

Ocena: 3
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 30.10.2009r.

cudzy 31 10 2009 (13:46:34)

Użytkownik ocenił pracę na 3
Zaczęło się trochę banalnie i płytko. Na początku nie stworzyłaś klimatu, ale z czasem czułem go coraz bardziej. Na pewno przeszkadzają mi znaki interpunkcyjne. A to dlatego, że psują efekt i lekkość z jaką się by czytało pracę. Przekaz też nie jest najlepszy. Brakuje mi tutaj głębszych i ostrzejszych metafor. Pod koniec się pojawiły, ale i tak zdecydowanie za mało jak dla mnie. Emocje są - co działa na plus. Jestem na Nie i na Tak. Daję trzy z minusem.