Głodne i wiecznie nienasycone
uciech; taksometrem namierzajÄ…
wolne gniazda wÄ…tpliwej rozkoszy.
Żerując w pozostawionych resztkach,
wygładzają wyliniałe piórka.
Rozwijają miłosne sztandary,
by wtopić się w pajęczą zasadzkę.
Nikt nie pamięta smaku poziomek.
Ocena: 5
Liczba komentarzy: 1
Data dodania: 27.06.2011r.
seska
29 06 2011 (21:16:02)
Użytkownik ocenił pracę na 5
Zaskoczył mnie Twój test. Na początku się go przestraszyłam. Nie wiedziałam czy dam radę zrozumieć. To zawsze liczę na plus. Wiersz nie jest długi, ale myślę, że udało Ci się w tekście zawrzeć trafne myśli, analizę dzisiejszej ludzkości. Z jednej strony gardzisz, ale z drugiej współczujesz. Ostatni wers, niby nie pasuje, jednak to on nadaje mocy, ale i odrobinę nostalgii. Jedyne co bym zmieniła w konstrukcji to oddzieliła ten właśnie wers od reszty tekstu. Mam też wątpliwości co do interpunkcji, pozbycie się jej poszerzyło by interpretację. Bardzo ładnie operujesz przerzutnią. Nie ma przesytu i specjalnego ubarwiania. Prozaizm wycelowany w środku tekstu nadaje mu krwistości. Nieźle, 5 z małym minusem ;)
Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.
Statystyki: Wiersze: 7862 | Artykuły: 264 | Recenzje: 234 | Proza: 1645 | Wywiady: 50 | Komentarze: 46598 | Użytkownicy: 3568
Online(9): 5 gości i 4 zarejestrowanych:
exother, Dawied, Salem_de_Lincourt, fackellman
Dekalog | Historia | Redakcja | Regulamin rekrutacji
Nasze społeczności: Nasza-klasa | Facebook |
Nasze serwisy: Portal | Forum | Mapa |
Kanały RSS: Prace | Nowości | Wydarzenia
Współpraca: Portal literacki | Copyright © 2008 - 2010, portal literacki wpmt.pl