II. Pan Jezus bierze krzyż na swoje ramiona

Użytkownik ocenił pracę na 4
Skoro już się zabrałem na pierwszą część wypowiem się o drugiej, pierwsze trzy strofy zaczynasz od apostrofy do krzyża, porównując go do "zdroju grzechów" - nie wiem czy specjalnie, że niby przez ten symbol grzech wisi nad nami... W drugiej natomiast pojawia się prośba o nieumazanie się grzechem - niby trudne to to nie jest, wystarczy trzymać się dekalogu: Po czym w trzeciej ni z tego, ni z owego pojawia się nawiązanie do Jezusa i współczucie jemu, ale później jakoś to ratujesz, choć 4 z rzędu apostrofa nudzi. I 4 strofa jest najpłytsza ze wszystkich, ale ostatnie dwie to ratują z ładną i moralistyczną końcówką. Cóż daję 4 z plusem, bo metafory irytują trochę i płytkość niektórych zwrotów.