Pseudonim: mountainash
Napisanych prac:
- wiersze: 93
- proza: 21
- publicystyka: 4

Średnia ocen: 4.3
Użytkownik uzyskał: 440 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Idiota" 07.07.2010
"Zapytani o Boga" 06.05.2009
"Gwałt dziecka" 17.05.2009
"Felieton poetki" 09.03.2009
"Lolita" 14.05.2009

Inne prace tego autora:
"Śmiech nieodwzajemniony" 08.02.2010
"Słowna Improwizacja II" 20.03.2010
"Nemezis" 16.11.2009
"WPMTowy lament" 31.12.2009
"Rozdwojenie (jaźni)" 25.08.2009


Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Formalina" - Jodla
"O pięknie" - alexgregor
"(S)trup" - Dagmara Delijewska
"Opaska na oczy" - A.J Lunaitte
"Obecność" - A.J Lunaitte
"Teoria poezji" - czerwiec
"Cichym śledziłam Go lotem..." - Bramini
"Głosy" - WildBeast
"Wewnętrzność" - szon
"Twarze" - klasyk

Idiota

Ja księcia kocham, na Boga, ja księcia kocham, książe Myszkin! Gdy książę chodzi w źle skrojonym garniturze petersburskimi ulicami… i po zmroku krzyczy, ja widzę jak szepczemy do siebie samych nocą ja– dziecko i pan– dziecko uciekamy, bo przecież atakują nas zmysły księcia Lwa obudziła Nastazja na chwilkę przestał być idiotą mnie obudził… choć w zasadzie nieważne kto spójrz! ona nie żyje on mnie zostawił księciu Lwie, niech książe mi pomoże zidiocieć jak pan na nowo



Płeć: kobieta
Ocena: 6
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 07.07.2010r.

1     

subtelny demon Użytkownik WPMT 07 07 2010 (14:56:43)

Użytkownik ocenił pracę na 6

Nie mogłam sobie odmówić przyjemności skomentowania drugiej Twojej pracy pod tym kuszącym tytułem, który oczywiście jednocześnie stanowił inspiracją do jej napisania. Mowa tu oczywiście o Idiocie Dostojewskiego. Twoja praca opowiada o Agłaji Jepanczyn – pięknej, młodej dziewczynie zakochanej w księciu, która jest w wierszu podmiotem lirycznym. W pierwszej strofie wyznaje miłość swemu ukochanemu, kocha go, mimo jego wad. Podoba mi się ten wers 'ja– dziecko i pan– dziecko' - podmiot ze względu na młody wiek, książę ze względu na swoje 'zdziecinnienie'. W czwartej strofie piszesz o tym, jak książę za sprawą Nastazjii przestał być idiotą, lecz jest to bardzo ironiczne i wcale nie z korzyścią dla Lwa, mając w pamięci, że Dostojewski uraczył swą powieść takim tytułem jedynie z przekory, pragnąc przedstawić w niej absolutnie doskonałego człowieka. Piąta strofa mówi o śmierci Nastazjii, ukochanej księcia, którego stan psychiczny na wieść o tym tragicznym wydarzeniu tak się pogarsza, że jest zmuszony wrócić do Szwajcarii i opuścić Agłaję. Ostatni wers jest prośbą, by książę pomógł podmiotowi stać się lepszym człowiekiem. Piękny przekaz. Wiersz jest zbudowany z cieszących oko metafor, treść ubrana w poprawną budowę, odpowiedni język pozwala na łatwy odbiór pracy. Praca na tym samym, wysokim poziomie, co poprzednia. Ale tutaj za pełne odwołanie do powieści 6.


Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Znak Fabryka Słów Media Rodzina Iskry Purpose Akcent Jaguar W.A.B. Telbit Radwan Piąty Peron WSQN Replika E-tekst Piórem Feniksa Edupedia Audiobook Złote myśli

Statystyki: Wiersze: 9701 | Proza: 2330 | Publicystyka: 721 | Komentarze: 68314 | Użytkownicy: 12452
Online(51): 51 gości i 0 zarejestrowanych: