IdÄ…c

IdÄ…c

Z twarzą niby poważną
Chronioną od uśmiechu sercem
Interpretacją krawężnika

MijajÄ…c

Mieszkania z których okien
Sypływają tęczowo-szare łzy
Na kształt antyuogólnienia ludzi

KrzyczÄ…c

Głęboko krzycząc z uśmiechem
Walcząc z każdym
A nie każdym z osobna

PalÄ…c licho

ZakrawajÄ…c na optymistÄ™
Uciekamy - ty, ja i on
Nie my, ale czy to źle?


PÅ‚ytki chodnikowe patrzÄ… z zainteresowaniem

Ocena: 5
Liczba komentarzy: 4    
Data dodania: 30.05.2009r.

Poczwarka 09 06 2009 (13:54:57)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Podoba mi się, naprawdę mi się podoba. Ciekawy styl. Ogółem cały wiersz przypadł mi do gustu, zwłaszcza końcówka. Dam 5 - a co!

takalama 03 06 2009 (15:18:15)

aha i powiem, ze jestem pod wrażeniem twoich prac, zważając na twój dosyć młody wiek (no jesteś ode mnie młodsza o 2,5 roku) także - szczere gratulacje :)

takalama 30 05 2009 (21:48:03)

Użytkownik ocenił pracę na 5
naprawdę dobre. podoba mi się, podpasywał mi pod mój gust. Dla mnie mistrzostwem są strofy od mijając do końca. Cieszę się, ze mogłam przeczytać taką pracę

jazzu 30 05 2009 (21:44:24)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Podoba mi się ta metafora dopełniaczowa a zarazem neologizm "na kształt antyuogólnienia ludzi" a po za tym, podoba mi się lekki chaos, ale końcówka... jakby brakowało mi wersu na kogo patrzą:) sam nie wiem, dam 5 z - na zachętę:)