I.D

byłaś


leżałem bezwładny na deskach życia
a Ty nieświadoma zagrożenia
zarażałaś mnie miłością
krok za krokiem
sunęła w moim kierunku
szydzÄ…ca prosto w twarz
ona śmierć
a Ty
pozwoliłaś mi być pustym


jesteÅ›


kłujesz
wydrążona dziura płaczu
zalana Twoim uśmiechem
nic nie poradzisz
przecież Cię czuję
sklejeni ramionami
mijamy siÄ™
w drodze do siebie

to Ty jesteś Aniołem
przelewaj na mnie we Å‚kaniu
swój ból

popatrz głęboko


i tak trwaj

Ocena: 5.75
Liczba komentarzy: 4    
Data dodania: 08.03.2009r.

subtelny demon 09 03 2009 (20:31:58)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Piękna treść, taka głęboka, prawdziwa. Świetnie harmonizuje z formą. "sklejeni ramionami/mijamy się/w drodze do siebie" - najlepszy fragment, bardzo wymowny, ujął mnie szczególnie. Cóż mogę więcej dodać - 6.

Sofie 08 03 2009 (19:46:48)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Tak, ładne, z tym że mam pewien niedosyt. Może zbyt mało epitetów? Nie jestem pewna. Bynajmniej mocna piątka. Pozdrawiam.

Siaśka. 08 03 2009 (18:29:20)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Wbił mnie w fotel ten wiersz... Świetny... taki pomysłowy... Pozdrawiam i 6 dajeę.

Dawied 08 03 2009 (16:47:01)

Użytkownik ocenił pracę na 6
"ona śmierć" - ta ona trochę mam wrażenie, że się gryzie, gdy to czytałem. Po za tym wiersz naprawdę mnie ujął. Harmonia doboru środków jest świetna w moim odczuciu. Zakończenie świetne i taka jakaś prawda, emocja bijąca tego.