Zaloguj siÄ™ lub zarejestruj
aby móc skorzystać z wszystkich dobroci tego serwisu...


Regulamin

warto go przeczytać

Logowanie użytkownika
Nie pamietasz hasła?
Nie masz konta? Zarejestruj siÄ™!
rejestracja
dowiedz się więcej
czym jest wpmt
Pseudonim: Joanna Janina
ImiÄ™: Janina
O sobie: docere, movere, delectare...
Napisanych prac:
- wiersze: 47
- proza: 3

Åšrednia ocen: 3.4
Użytkownik uzyskał: 154 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Pomyśl" 06.12.2009
"Przy stole" 08.08.2011
"Gdy wszystko wydaje siÄ™..." 09.09.2011
"Droga w przyszłość z tobą" 27.06.2010
"[Dwa] słowa, które..." 10.08.2010

Inne prace tego autora:
"Pytania" 01.05.2010
"SpoglÄ…dajÄ…c przez szybÄ™..." 30.07.2011
"Wyścig" 17.06.2010
"Nad Czarnym Stawem" 08.11.2009
"Porażka" 07.12.2010

Najlepiej ocenione wiersze (30 dni):
"Styks" - dusfluran - 6
"Próg" - Zoso - 6
"Medulla oblongata - core..." - quovadis - 6
"Kocham cię za ścianą" - .moniaa. - 6
"Białe Wargi" - Zoso - 6

Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Kiedy" - Potwór_spod_łóżka
"Niebiesko-żółta flaga" - pisarkownica
"Nadchodzi cisza" - Dawied
"Tylko jeden świt" - Szary sweter
"Jeleń" - Marionetka
"Styks" - dusfluran
"JÄ…dro pionierowe" - TheAnka
"*** (My-)" - Eska-floreska
"Genus" - odzawsze
"Zaproszenie" - Potwór_spod_łóżka

Huśtawka

wyszedłeś po cichutku
przez najmniejsze drzwi mojego serca
wyjaśnień komentarzem
nie domknąłeś ich z pośpiechu

targajÄ… dziÅ› nimi
dwie potęgi niepojęte
wiatr nadziei i wicher nieugiętej klęski

gdy ten pierwszy drzwi uchyla
pragnę biec w ciepłe ramiona
chcę znów z tobą dzielić smutki
krew napływa
a ja z rwÄ…cym jej potokiem
płynę ku otwartym drzwiom

wkrótce klęski wicher wionie
i przymyka drzwiczki marzeń
wtedy pragnień łza odpływa
nie chcę kochać
nic nie czujÄ™
jest mi dobrze pośród ciszy

tak na przemian dwie potęgi
poruszają bramą życia
kruszą każdy szczęścia kamyk

proszę wróć i zamknij szczelnie
weź ze sobą klucz nadziei
by już więcej nie męczyła chorych myśli
zgubna wojna trzaskajÄ…cych drzwi

zrób coś błagam
otul ciszÄ… i spokojem duszÄ™ mojÄ…



        Dedykacja: Temu, który uciekÅ‚ ;)

Ocena: 4
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 19.09.2011r.

1     

Zoso 23 09 2011 (12:46:37)

Użytkownik ocenił pracę na 4

Hej Joanno,
słuchaj, utwór przyjemny - jednak w pewnym momencie zbyt pospolity, prosty i emocjonalny. Emocjonalność jest dobra, owszem - świetna nawet momentami. Czasem, gdy pływa nam w żyłach tworzymy najpiękniejsze wiersze. W tym wypadku jednak z dość dobrego pomysłu w pewnym momencie podmiot liryczny zaczął robić najzwyklejszy w świecie smęt.
Od poczÄ…tku:
Dwie pierwsze strofy są niezłym wprowadzeniem do smutnego, miłosnego utworu. Kobieta porzucona zwraca się do tego, który "uciekł". Wersy przesiąknięte smutkiem, wręcz pretensją opisują jej aktualne przemyślenia. Całkiem zjadliwe środki stylistyczne umiejscawiają akcję utworu w sercu porzuconej.
Dwa wichry targajÄ… malutkimi drzwiczkami tego biednego serduszka.
Trzecia strofa opisuje wiatr nadziei. Kiedy on zawieje bohaterka czuje pragnienie, ciepło, tęsknotę - chęć rzucenia się kochanemu w ramiona i ucieczki z nim na białym rumaku ku zachodzącemu słońcu.
Niezłe środki stylistyczne, jednak dla mnie trochę zbyt słodko.
Wicher klęski określany jest jako ten, który rozwiewa całą radość, marzenia, chęci. Kiedy on dmie - podmiot liryczny chce po prostu siąść i płakać, bez celu, przez przyszłości i miłości.

Końcówka wiersza była dla mnie już ciężka do przeczytania, trochę zanudziły mnie opisy tych uczuciowych wichrów.
W dwóch ostatnich strofach kobieta błaga mężczyznę o powrót, o klucze nadziei i inne koła ratunkowe. To już mnie zanudziło.
Ostatnie dwa wersy zupełnie bym wyrzucił. To błaganie jest dla mnie przesadzone i niepotrzebne. Stawia bohaterkę w świetle osoby dość słabej, chcącej tego - który ją zostawił z własnej woli, a tym bardziej - uciekł.
Skończyłbym ten wiersz na "zgubna wojna trzaskających drzwi".

Słuchaj, praca nie była zła, dopracowałaś ją, wykreowałaś całe tło, obrazy wichrów dość unikatowe. Końcówka jednak dla mnie na siłę i trochę osłabiająca całość. Smutno mi czytać o takiej słabości, która zmusza wręcz do błagania. "zrób coś błagam" było strasznie smutne, depresyjne - dobre, ale nie pasujące mi do całości.
Mnie kupiło średnio, jednak myślę, że praca niejednej osobie może się podobać. Także ode mnie czwórka.

Pod kątem technicznym nie mam się do czego przyczepić.
Peace,
Zoso

Joanna Janina 24 09 2011 (22:06:47)
Hmm... chyba nie do końca zrozumiałeś mój wiersz... z tymi kluczami to chodziło mi o to żeby ten, który odszedł w końcu zamknął za sobą drzwi i zostawił osobę mówiącą w wierszu w spokoju, tj. żeby w końcu jej wyjaśnił dlaczego odszedł, bo ona się zastanawia nad przyczyną, pragnie się dowiedzieć, myśli że to może jej wina... na koniec rzeczywiście jest w rozpaczy i prosi, żeby on zrobił cokolwiek, bo nie może znieść tej niepewności... dziękuję za komentarz

Janina


Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Znak Fabryka Słów Media Rodzina Iskry Purpose Akcent Jaguar W.A.B. Telbit Piąty Peron WSQN E-tekst /></a> 
<a href=Piórem Feniksa Edupedia Audiobook

Statystyki: Wiersze: 7862 | Artykuły: 264 | Recenzje: 234 | Proza: 1645 | Wywiady: 50 | Komentarze: 46598 | Użytkownicy: 3568
Online(9): 6 gości i 3 zarejestrowanych: exother, Dawied, Salem_de_Lincourt

Dekalog | Historia | Redakcja | Regulamin rekrutacji
Nasze społeczności: Nasza-klasa | Facebook | Nasze serwisy: Portal | Forum | Mapa | Kanały RSS: Prace | Nowości | Wydarzenia
Współpraca: Portal literacki | Copyright © 2008 - 2010, portal literacki wpmt.pl