Hazardzista

Użytkownik ocenił pracę na 5
Już od pierwszego wersu się delektowałam. Na początku taka słodycz, niewinność, ojczym, którzy żyje swoim rytmem, codziennie je pokarm, przygotowywany przez podmiot liryczny, jak się później dowiadujemy - jego pasierbicę, liczy się dla niego tylko kasa i hazard, tymczasem jej trudno jest wiązać koniec z końcem, o ojczymie mówi z pogardą, ze złością i bez szacunku, a to wszystko przez to, ile złego jej uczynił. Jest wściekła, nie rozumie postępowania ojca, zresztą nie bez powodu. W sumie ciężko jest rozgryźć trzecią strofę, ale spróbuję. Wydaje mi się, że może próbuje zmienić ojca, krzycząc na niego, awanturując się i przez jego nałóg i jej złość oddalają się od siebie, a on traci na wartości - w jej oczach. W apostrofie pod koniec podmiot liryczny zwraca się bezpośrednio do ojczyma, aby zwrócić uwagę na swoje cierpienie, które ją wręcz już pali, ma dość świadomości tego, kim jest jej ojczym. Muszę powiedzieć, że wybrałaś sobie ciężki temat i szczerze to chyba nigdy jeszcze nie czytałam o hazardzistach. Zastanawia mnie to, że wszystko przedstawiasz tak realistycznie i w połączeniu z dedykacją wydaje mi się, że taka sytuacja ma miejsce w Twoim życiu i naprawdę utwór był pisany pod wpływem emocji, zresztą bardzo silnych, bo obrazowanie jest drastyczne. Z ogromnym plusem :)