Graviora manet

Użytkownik ocenił pracę na 6
Witaj, Twój wiersz bardzo mi się podoba. Napisałaś go w taki sposób, że pozwala poczuć to, co Ty. Utożsamiłem się z nim po pierwszym przeczytaniu, dlatego nie dodam już nic więcej ;)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Hey!
Dziwne to uczucie czytać wiersz, który doskonale oddaje Twoje odczucia i przemyślenia. Dostarczyłaś mi właśnie takich uczuć.
Myślę, że wiele osób myśli podobnie. Jeśli coś sobie wyobrażę, będę o czymś marzyć, uwierzę, że coś stać się może to na pewno los zrobi nam na złość i to się nie spełni.
Człowiek stara się wtedy uspokoić swoją podświadomość, uśpić pragnienia, które napływają ze wszystkich stron. ale czy jest wtedy na prawdę szczęśliwy? Czy ta postawa zbliżona do stoicyzmu poprawia jakość jego życia. Z Twojego tekstu wynika, że nie. Jest to tylko pewna maska, pod którą wszystko wrze i toczy się walka o prawo do marzeń.
Twoim sposobem jest ucieczka w przeszłość, może w czasy gdy marzenia nie oznaczały klęski, kiedy się spełniały i kiedy się było naprawdę szczęśliwym, ale i z ostatniej strofy wyziera gorycz klęski, bo to, że się odmawia jej kosztowania nie znaczy, że jej nie było.
Trochę brakuje mi większego rozbudowania tekstu. Głębszego wejścia w temat, może dobitniejszego zakończenia. Co do stylistyki wiersz jest napisany z prostotą, ale to niczego mu nie ujmuje. Popełniłaś też błąd w tytule o ile dobrze rozumuje chodziło Ci o łacińską sentencję, która w wolnym tłumaczeniu oznacza "najgorsze dopiero nadejdzie". Jeśli tak właśnie jest to zgubiłaś "n" prawidłowy zapis to "graviora manent". Mam nadzieję, że jeśli tekst wejdzie na portal, redaktor, który go doda poprawi ten błąd. Jeśli zaś ja źle coś zrozumiałam jeśli o tytuł chodzi proszę napisz to!
Ogółem stawiam 4 z małym minusem.