Pseudonim: michalslow
Imię: Michał
Skąd: Bytom
O sobie: ex-redaktor. ;D
Napisanych prac:
- wiersze: 105
- proza: 5
- publicystyka: 3

Średnia ocen: 4.2
Użytkownik uzyskał: 344 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Bejdak daremny" 25.02.2009
"Z perspektywy dolnej" 01.03.2009
"Mroźny wieczór" 14.03.2009
"Kręgosłup (nie)moralny" 05.04.2009
"Wieszak podręczny" 07.04.2009

Inne prace tego autora:
"XXX [ Edyta...]" 25.04.2009
"Hipokrytom Wiktoria!" 22.04.2009
"Kręgosłup (nie)moralny" 05.04.2009
"Osiedle sardynek" 17.03.2009
"Odkupienie" 22.02.2009


Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Formalina" - Jodla
"O pięknie" - alexgregor
"(S)trup" - Dagmara Delijewska
"Opaska na oczy" - A.J Lunaitte
"Obecność" - A.J Lunaitte
"Teoria poezji" - czerwiec
"Cichym śledziłam Go lotem..." - Bramini
"Głosy" - WildBeast
"Wewnętrzność" - szon
"Twarze" - klasyk

Granica

Gładzę róg szafki w płowej nadziei że nagle się przebudzę spróbuję zasnąć Stojąc na cienkiej linii nie wiem co ładniejsze wpatruje się w obie strony w obawie że spadnę Może to co piszę to abstrakcja bardziej ulotna niż chwila pozostawiona na wietrze Stojąc rozmyślam Próbując złapać Płochą równowagę Filozofuję o bycie. Smak niedoczekanego ciśnie się do ust wmawiając słodycz soczystego kłamstwa Tylko chaos niespokojny dotyka mą stopę By zbudzić mnie z niezwykłego



        Dedykacja: Dla jedynego przyjaciela

Płeć: nieznana
Ocena: 5.429
Liczba komentarzy: 8    
Data dodania: 18.02.2009r.

1     

diablo Użytkownik 07 08 2009 (03:30:23)

Użytkownik ocenił pracę na 5

bez wahania tutaj daję 5...klimat wiersza mnie "uwiódł"...prosto i na temat..esencja podana w niewielkiej dawce,pełnej emocji...to lubię i bardzo cenię..naprawdę dobry wiersz :) pozdro

Ancilla Użytkownik wpmt 22 03 2009 (22:20:45)

Użytkownik ocenił pracę na 6

Trzecia strofa daje do myślenia. Ciekawy aspekt i widoczne zwątpienie. Ciekawe epitety i metafory. Powalające zakończenie.

S.i.Z.i. Użytkownik 25 02 2009 (19:50:39)

Użytkownik ocenił pracę na 5

Niestety, mr.Radek ma trochę racji - za mało tu konkretnej treści. Mimo to, 5.

babol Użytkownik wpmt 23 02 2009 (17:10:48)

aubrey - gratuluję analizy! Boję się potoku słów w tym tekście - jeszcze czuję sens , ale blisko stąd do grafomanii.Pilnuj się poeto!

PookyFan Użytkownik 19 02 2009 (18:20:00)

Użytkownik ocenił pracę na 4

Pewnie ogłoszą mnie heretykiem, ale cóż... wiersz mnie nie zachwycił. Forma jest jak najbardziej poprawna, treść również, ale... to wszystko. Nie wzbudził we mnie zachwytu, nie ma tego "czegoś", i odnoszę wrażenie, iż trochę za mało tu konkretnej treści, jakiegoś przekazu, czegoś, co uczyniłby ten wiersz pięknym. Czwórka.

Dawied Użytkownik wpmt 19 02 2009 (00:08:39)

Użytkownik ocenił pracę na 6

Prawdziwa perełka, brawo:) Po tylu linijkach zachwytu dość już tego, skończył się dzień dziecka. Nie będę chwalił, o nie.

Ilveran Redaktor 18 02 2009 (23:57:19)

Użytkownik ocenił pracę na 6

Eee... Ja może w skrócie. Dla tych, którzy może nie mają czasu czytać poprzedniego komentarza ;P streszczę go, a przy okazji powiem o swoim zdaniu na jego temat. Więc tak. Genialny wiersz ;) I co? I 6.

aubrey Użytkownik wpmt 18 02 2009 (23:30:42)

Użytkownik ocenił pracę na 6

Kolejny dobry tekst. Może to ja teraz trochę pofilozofuję. Wiersz ten ma budowę stroficzną, o dość regularnej budowie. Ma charakter refleksyjno - opisowy. Autor zastosował lirykę bezpośrednią, używając czasowników w formie osobowej. Podmiotem lirycznym tego wiersza jak i jego adresatem może być każdy z nas. Już tytuł wiersza wskazuje, że tekst będzie o czymś na pograniczu. Jest to bardzo trafna metafora rozgraniczenia jawy i snu, między którymi jest owa granica, praktycznie niedostrzegalna. W pierwszej strofie podmiot wyraża swą chęć do jednoczesnego przebudzenia, ale i snu, który ma na niego zbawienny wpływ. Warto zauważyć antytezę, na której autor opiera strofę rozpoczynającą utwór. Osoba mówiąca w wierszu jest rozdarta pomiędzy realizmem a iluzją swego życia. Tak naprawdę sen ma charakter metaforyczny. Oznacza swoisty amok codzienności, w którym żyjemy. Dalej podmiot stwierdza, że to kim jest jest tak naprawdę zwykłą abstrakcją wynikającą ze zbieżności różnych przypadków w jego życiu. Staje się również dla siebie filozofem, poszukującym odpowiedzi na trapiące go pytania. W kontekście całego utworu ta strofa jest ukazaniem rozdarcia, które jest we wnętrzu "ja" lirycznego. To zwykły człowiek, który zadaje pytania o sens swego życia, tak bliski każdemu i jednocześnie odległy w tym, że posiadł wrażliwość romantyka, który widzi nie tylko to, co rozum, ale także coś więcej. Posiada możliwość wglądu na rzeczy niewidzialne, kryjące się w zakamarkach jego umysłu. Autor zastosował wiele epitetów oraz metafor, podkreślając nimi wartość poszukiwania odpowiedzi - granicy, która wedle każdego z nas jest gdzie indziej. Bo tak naprawdę nikt nie może określić gdzie kończy się prawda, doczesność, a zaczyna świat własnych urojeń. Zakończenie wiersza skłania do zastanowienia się nad sensem tego, kim jesteśmy. Podmiot - filozof daje nam do zrozumienia, że tylko nasze sumienie, "chaos niespokojny" potrafi wskazać właściwą drogę. Podsumowując, wiersz pt."Granica" jest wierszem o charakterze ponadczasowym. Pokazuje nam schemat myślenia szarego człowieka, który istnieje i chce to zrozumieć. Jak dla mnie wiersz zasługuje na pochwałę i jestem skłonny dać mu 6.(przepraszam za błędy, które mogły wystąpić w tej wypowiedzi)


Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Znak Fabryka Słów Media Rodzina Iskry Purpose Akcent Jaguar W.A.B. Telbit Radwan Piąty Peron WSQN Replika E-tekst Piórem Feniksa Edupedia Audiobook Złote myśli

Statystyki: Wiersze: 9701 | Proza: 2330 | Publicystyka: 721 | Komentarze: 68306 | Użytkownicy: 12452
Online(18): 18 gości i 0 zarejestrowanych: