Pseudonim: Faun
Imię: Przemek
Skąd: Rzeszów
Napisanych prac:
- nowości: 1
- wiersze: 10
- proza: 1
- publicystyka: 2

Średnia ocen: 5.0
Użytkownik uzyskał: 385 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Figlarność lampionów" 14.06.2010
"Karczma zaszklona" 28.06.2010
"ArmaFaunogeddon" 21.07.2012
"Graciarnia" 24.07.2012
"Samotności umroczniony rydwan" 29.07.2012

Inne prace tego autora:
"Tym razem początek okazał..." 30.08.2012
"Ad vocem" 30.07.2012
"Samotności umroczniony rydwan" 29.07.2012
"Karczma zaszklona" 28.06.2010
"Powroty" 22.07.2012


Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Formalina" - Jodla
"O pięknie" - alexgregor
"(S)trup" - Dagmara Delijewska
"Obecność" - A.J Lunaitte
"Teoria poezji" - czerwiec
"Cichym śledziłam Go lotem..." - Bramini
"Głosy" - WildBeast
"Wewnętrzność" - szon
"Twarze" - klasyk
"Nic mi po tym" - Zuzan.

Graciarnia

złamałem kręgosłup wnętrza wypijając zaprzeczenie twej dalii bo wydawało mi się że zabijanie mnie było jedynie grą wstępną twój świat był podły mordował wszelakości żywe kochałem go i jeszcze to wskrzeszanie zębami w szyi rzadko choć nie czułem debetu nawet każde kłamstwo irysem płomiennym wzdychało jednak minutę później ochrzciłaś mnie przerwą odskocznią od prawości



Płeć: mężczyzna
Ocena: 6
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 24.07.2012r.

1     

subtelny demon Użytkownik WPMT 25 07 2012 (21:34:35)

Użytkownik ocenił pracę na 6

Faunie, człowieczejesz! To znaczy, że zaczynasz pisać bardziej do ludzi, a mniej do... do faunów. Tak w temacie dygresji, co do ogółu.

Ten wiersz jest przede wszystkim zraniony. To znaczy podmiot jest zraniony. Zraniony i oszukany, ale tak ślicznie po męsku, że chce się ten podmiot przytulić, ale się tego nie robi, by nie popełnić niechcący n i e t a k t u (naczytałam się o rycerskości etc. w Grze o tron). No i wrażliwy! To kolejny taki człowieczy aspekt w Twoich ostatnich wierszach i wiesz, zastanawiam się tylko, czy to koniecznie musi tak być, żebyśmy my, okrutne kobiety, musiały doprowadzić Was do granic wytrzymałości i później jeszcze za te granice wygonić, byście się odkryli ze swą uczuciowością. Hm, zabrzmiało jak zarzut. To chyba potwierdza moją tezę, że naprawdę jesteśmy okrutne. A przecież złamane męskie serca są takie... rozczulające.
Rozczulające... tak jak Twój wiersz. Najbardziej w tym momencie:
twój świat był podły
mordował wszelakości żywe
kochałem go

No rozpłynęłam się. Od dzisiaj to mój ulubiony cytat.

Ale może po kolei. Pierwsza strofa - czarująco opisujesz wyniszczanie podmiotu przez osobę, którą żywił poważnym uczuciem. Wykopałam w Internecie, że dalia jest symbolem niebezpiecznej przyjemności oraz niestałości, co chyba pokrywa się z intencją autora, co do koncepcji utworu.
bo wydawało mi się
że zabijanie mnie było jedynie grą wstępną
Rozumiem ten wers tak, że zabijanie podmiotu (metaforyczne, rzecz jasna) miało doprowadzić do śmierci, czyli czegoś ostatecznego, miast jakiegoś kolejnego etapu.

W drugiej widzimy przepiekną elipsę, która zjada wszystkie "ale", która jest niesamowicie ujmującym wyrzutem, wprost rozbraja niemocą.

Trzecia. Zaleciało Twilightem. Choć jest napisana po Twojemu i dzięki temu można ją ugryźć i się nie zadławić. Poza debetem - gryzie zmorą reklam pożyczkowych.

Ostatnie wolnostojące wersy - pojawia nam się znowu kwiatek - irys - który jest symbolem przelotnych, motylich uczuć. I tak też tutaj, podmiot padł jego, irysowego uczucia, ofiarą. Ostatnie słowa to potwierdzają.

Wiesz, jedyne, co stałe w Twoich wierszach, to budowa i ta niekonwencjonalność w łączeniu słów. Choć, jak już pisałam, ostatnio aż tak nie szalejesz, jak kiedyś. Ale to dobrze.
Chciałam napisać coś jeszcze na podsumowanie, ale mi uciekło. To dam Ci już ocenę i nie ględzę więcej.



Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Znak Fabryka Słów Media Rodzina Iskry Purpose Akcent Jaguar W.A.B. Telbit Radwan Piąty Peron WSQN Replika E-tekst Piórem Feniksa Edupedia Audiobook Złote myśli

Statystyki: Wiersze: 9700 | Proza: 2330 | Publicystyka: 723 | Komentarze: 68312 | Użytkownicy: 12452
Online(49): 49 gości i 0 zarejestrowanych: