Gorycz Weselna

Człowiek się musi pomęczyć,
Gdy trunków wypił za wiele.
Bo nie tak łatwo wyleczyć
Rany na duszy i ciele.

Do kielichów gości proszą,
Toż to ślub, a nie rozwody.
Razem krzyczÄ… "Gorzko, gorzko."
Pani młoda i pan młody.

BudzÄ…c siÄ™ szukam przyczyny,
Czemuż nie zostałem w domu.
Ach, w oczach własnej rodziny
Nie chciałem stracić fasonu.

Targany porannym kacem,
Zmęczony i nie do życia.
Ponownie sobie tłumaczę,
Że da się przeżyć bez picia.

Niejeden mędrzec podpowie,
Umiar to cecha święta!
Ważne by mieć coś w sobie
Z opoja i abstynenta.

Ocena: 5
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 16.08.2009r.

Triturus 17 08 2009 (08:03:21)

Ooo kogo me oczy widzą ;) Mi również miło. A co do wielkich liter na początku każdego wersa - takie zboczenie ;)

jazzu 16 08 2009 (19:51:18)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Witam kolegę z granic, bardzo miło mi Ciebie tutaj widzieć i oczywiście Twoją moralistyczną poezję. Bo wiersz taki jest opisuję sytuacje weselną, ale na końcu znajduje się morał który przypadł mi do gustu. Zapewne nie chciało Ci się walczyć z Wordem, ale w wierszach pisanych z interpunkcją po przecinku musi być mała litera. Innych błędów nie widziałem tak więc na zachętę 5:)