Górska serpentyna

Użytkownik ocenił pracę na 5
A ja jestem zauroczona tym wierszem :) Uwielbiam, kiedy za każdym słowem kryją się emocje, a tak jest właśnie tutaj. Nie potrzebujesz tony przymiotników, by wyrażać uczucia - co sobie chwalę.
"gdzie nasze niedokochanie
jest w sam raz doprawione" - cudne!
Przeprowadzki i przesiadki... Opisujesz relacje między ludźmi przy pomocy kokardek, pudełek, ciasteczek. To ciekawe, kompletny brak patosu. Drobnostki i błahostki, na których się skupiamy, sztuczne opakowania...
Fragment ze starzejącymi się myślami faktycznie genialny.

Podsumowując, naprawdę spodobał mi się Twój wiersz, pobudził moją wyobraźnię w sposób, jaki lubię. :)

Użytkownik ocenił pracę na 3
Nie rozumiem tej kropki na końcu i aż korci mnie ją wyrzucić, ale się powstrzymam. Natomiast tytuł musi być wielką literą (to na przyszłość, taka zasada na tym portalu).
Widać w Tobie pewien potencjał, jednak sporo pracy przed Tobą. Przede wszystkim niespójność. Pierwsza strofa tematycznie nie pasuje do reszty, cały motyw gór, jedwab i te kocie ogony - jakoś mi to nie współgra. Co prawda udaje Ci się utrzymać od początku do końca jednoraki klimat etc., jednak fajnie jest, gdy wierszowi przewodzi jakaś jednoraka myśl. Niby tworzysz nawiązania do tych gór w drugiej i czwartej strofie, ale to nadal nie to.
"i lubię patrzeć czy patrzysz" fajne wtrącenie, tylko pytanie, czy nie jest zbyt z innej bajki, czy pasuje do całości.
"korkowa tablica
gdzie myśli wolniej się starzeją" - świetny moment.
Tworzysz naprawdę ciekawe metafory, fragmenty, ale masz problem z ich łączeniem, ze "spójnikami", spoiwami czy jak tam je nazwać. Końcówka bardzo urocza, mnóstwo zawoalowanej melancholii, fajne środki. Jednak wiersz przy ostatecznym rozrachunku zbyt niedoskonały warsztatowo na lepszą ocenę. 3 z plusem.