Głuchawoślepawa

Użytkownik ocenił pracę na 5
jak to jest być zakochaną w śmierci, a właściwie w jej podwładnym? Charon byłby zachwycony wreszcie ktoś go pokochał szkoda, że tak szybko porzucił... nie pamiętam aby w literaturze występował motyw miłości z Charonem, w dodatku miłości nieszczęśliwej( czyżby C. okazał się dupkiem?), być może jesteś pierwsza! no cóż w każdym razie gratuluje, wspaniały wiersz!

Użytkownik ocenił pracę na 6
dobra, dobra najpierw jeden minus. czytam, czytam naprawdę piękną, zachwycającą treść. aż tu nagle kończący wers.. no i było takie eeeh.. no ale twoja wizja :) to jedyny mankament (jeśli chodzi o moje prywatne, osobiste zdanie)jaki tu znalazłam. bardzo spodobała mi się strofa w której piszesz: "jesteś królem własnej próżności" - sama częsta pisze o próżności, dla mnie to ważny temat. po za tym - ładny obraz stworzyłaś, naprawdę. podoba mi się bardzo, dlatego także zostawię 6 :)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Mam przed oczami taki obraz: młoda dziewczyna, w białej, zwiewnej sukience, siedzi przy stoliku, postawionym tuż przy brzegu ciemnej rzeki. Tak, to Styks. Niewiele dalej mieni się łódka, a w niej młody chłopak z wiosłem w dłoni. Tak, jakby bawił się w Charona. Dziewczyna czeka, aż do niej przypłynie, aż zabierze ją ze sobą, ale on pływa w bezpiecznej odległości od brzegu i czeka na innych ludzi, stara się nie zwracać na nią uwagi. Podoba mi się ten wiersz, jest prosty, ale dosadny. Pełen pięknych słów, zwrotów, posiada ogromną wartość merytoryczną. No cóż.