Genevieve

Użytkownik ocenił pracę na 5
Ogrom obojętności, jakiejś znieczulicy (odpycha mnie to słowo, ale dość dobrze oddaje charakter uczuć płynących z pracy), kompletnego zdystansowania się podmiotu względem człowieka. Bezuczuciowość. Sam tekst mógłby przypominać w swej wymowie pewien rodzaj spowiedzi, gdyby uzupełnić go o najistotniejszy element, czyli żal. Postawa podmiotu wskazuje tutaj raczej na chęć mówienia, podzielenia się z kimś swoim czynem. Tym kimś jest Bóg, co powleka całość czymś zachodzącym na cynizm, co świetnie widać w końcówce, idealnej puencie.
Prosta budowa nieprzyćmiewająca treści, dobre metafory (zwłaszcza ta o zalewaniu ust chłodem), umiejętnie wytworzony klimat. 5.