***(Gdy noc)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Nie wiem w jakiej postaci chciałeś usadowić człowieka w twoim utworze. Druga strofa jest w moich oczach bardzo enigmatyczna i średnio poprawnie napisana. W ogóle zbyt dużo kropek użyłeś w tym utworze, poprawię to.
Dziwne, jednak dość ekstrawaganckie i zwracające uwagę przemyślenie. Krótki utwór, który w dwóch strofach zamyka wizję podmiotu lirycznego, w której widzi on metaforycznego żółwia.
Człowiek, który już w rzeczywistości przypomina sennego "żółwia" jest wobec bohatera dość chłodny, patrzy na niego z wysoka - jednak lekko. Zastanawia mnie co ty - jako autor - miałeś na myśli układając poszczególne wersy.
Ja widzę całość tak, że podmiot liryczny jest osobą dość odalienowaną, nielubiącą ludzi - postrzega ich jako istoty, które zachowują się jakby nie wiadomo ile przeżyły, a w rzeczywistości nimi gardzi.
Do tego dodajmy, że samego siebie uważa za jednego z tych "żółwi".
Dwie strofy, które dały mi nieźle do myślenia - bo w pierwszej karmisz czytelnika ciekawą wizją, jakieś abstrakcyjne żółwie, latające nad chmurami. Nikt nie wie co jest grane, a w drugiej automatyczne wyjaśnienie wszystkiego i zmuszenie do refleksji.
Dość karykaturalnie, metaforycznie, poetycko. Forma trochę leży, poprawię ją - za to czwórka.
Jednak utwór bardzo mi się podobał. Ciekaw jestem twoich kolejnych przemyśleń.

Peace,
Zoso