Pseudonim: elafel
Imię: Elżbieta
Skąd: Poznań
Napisanych prac:
- wiersze: 85

Średnia ocen: 4.3
Użytkownik uzyskał: 227 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Pomiędzy" 02.09.2011
"W swobodnej tonacji" 10.10.2011
"Wciąż mało" 05.01.2010
"Zagubiony" 23.02.2010
"W pustej pajęczynie" 18.03.2010

Inne prace tego autora:
"Sama nie wiem dlaczego" 01.06.2010
"Pogniecione za rogiem" 05.10.2010
"Gdy jest miejsce dokładnie..." 10.09.2010
"Zagubiony" 23.02.2010
"Kto mnie utuli" 21.05.2010


Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Formalina" - Jodla
"O pięknie" - alexgregor
"(S)trup" - Dagmara Delijewska
"Opaska na oczy" - A.J Lunaitte
"Obecność" - A.J Lunaitte
"Teoria poezji" - czerwiec
"Cichym śledziłam Go lotem..." - Bramini
"Głosy" - WildBeast
"Wewnętrzność" - szon
"Twarze" - klasyk

Gdy jest miejsce dokładnie określone

Pustawo dzisiaj na tym zimnym korytarzu może dlatego że witraże wyblakły i nikt nie chce dotykać mgielnych zamyśleń co wypełniają całą przestrzeń tą za mną i tą co dopiero znajdę siedzę na podłodze bo nie ma tu miękkich prześcieradeł zabrała je czyjaś ręka która owinęła się nimi pierwsza ale czy ja je potrzebuję przynajmniej dokładnie poznaję skutki spóźnienia i mogę być prawie niezauważalna jak cisza czasami tylko pozwalam zaistnieć w porozkładanych po kątach prawie zbędnych przecinkach



Płeć: nieznana
Ocena: 5
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 10.09.2010r.

1     

Ilveran Redaktor 12 09 2010 (01:27:53)

Użytkownik ocenił pracę na 5

Witaj:)

Pierwszy wers przywodzi mi na myśl określenie "uroczy". Nie wiem, może i mnie zrozumiesz, mam taką nadzieję, ale pomyślałam tak i już. Bo tak w ogóle, to czytałam ten wiersz już wcześniej, wczoraj, przedwczoraj, I teraz zasiadam do niego jakby hmm w kolejnych odwiedzinach, I odwiedzam Twój wiersz z uśmiechem. Szczególnie pierwszy wers! Na dobrą sprawę, dziś przeczytałam jedynie ten... Zabieram się za kolejne zakątki Twojego domu.

Czytając półgłosem wytwarza się niesamowicie smutny klimat. Nie wiem, czy to zamysł, czy po protu, ale nie pasuje mi tu zbytnio klimat mroczny.
I jeszcze - czytając półgłosem, ma się wrażenie jakby się było taką zagubioną młodą dziewczyną. Albo odwrotnie. Już starszą kobietą, kochaną, smutną, silnie melancholijną. Chodzi mi tu o sposób interpretowania głosowego. Bo lepkie, słodkie dla serca metafory i inne środki same za siebie mówią. Mogę Cię wyjaśniać i wyjaśniać. Zależnie od miejsca w jakim jestem. I od nastroju jaki mnie akurat napadł. Ach, Dziękuję Ci. Bardzo mi się podoba ten wiersz. WIERSZ.

elafel Użytkownik wpmt 12 09 2010 (18:03:05)
Witaj
Widzę, że muszę troszkę wytłumaczyć.
Jestem w trakcie pisania książki- gdy napiszę jakąś część - na tej kanwie powstaje wiersz. Ten wiersz mówi o małej zagubionej dziewczynce, która stara pozbierać się po przeżytej traumie.
Korytarz nie w domu - tylko w klasztorze - dlatego witraże.
Bardzo dziękuję za kilkatrotne czytanie wiersza, za komentarz a tym samym przemiłe odwiedziny.


Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Znak Fabryka Słów Media Rodzina Iskry Purpose Akcent Jaguar W.A.B. Telbit Radwan Piąty Peron WSQN Replika E-tekst Piórem Feniksa Edupedia Audiobook Złote myśli

Statystyki: Wiersze: 9701 | Proza: 2330 | Publicystyka: 721 | Komentarze: 68314 | Użytkownicy: 12452
Online(42): 42 gości i 0 zarejestrowanych: