Filozofia życia a życie filozofii

A mnie proszę pana Się nie męczy
Nie widzę zł-e-go w ciemności bez granic
Nie istotne jest że żyję w pełni trosk
I że gromadzę tylko cierpień bez liku moc

A pan co tak grzecznie śpi na trawie
(niech bąk się panu przyśni) nie wmówi
Mi że zieleń jest zbyt względna i
Że duszy życiem jest przypominanie
I nie trujcie siÄ™ Akademicy
Oraz Stoicy z penumÄ…

Dla mnie mądrość to zupełnie coś innego
SÅ‚owem jest tylko to co spada z drzewa
I co zapełnia wannę dla mnie życie proszę Miłosza(i tu się z panem zgodzę)
jest w śpiewie ptasim

Ocena: 5.667
Liczba komentarzy: 3    
Data dodania: 23.07.2009r.

Imbir 24 07 2009 (13:14:18)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Poprawiłam jeden błąd, a z jednym wyrazem mam dylemat: co znaczy słowo penumą (ostatni wers drugiej strofy)? Praca całkiem niezła, stawiam 5.

jazzu 24 07 2009 (12:05:25)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Zgadzam się z Dawiedem, tekst jest bardzo dobry i bez dwóch zdań należy mu się miejsce w najlepszych. Nie można tu dużo dodać bo cały komentarz ujmuje tytuł wiersza. Chylę czoła.

Dawied 23 07 2009 (22:59:23)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Bardzo dobry wiersz. Nie typowe ukazanie tematu, z dużą dozą lekkości i głębi. Świetne dojrzałe środki artystyczny. Jestem oczarowany.