Fatal error

samotność rozsypana na stole mego życia
zaciera ślady mojego człowieczeństwa
palce wystukujÄ… elektroniczny rytm
uszy wypełnia klikanie LMB


życie zdeformowane pikselami wyobraźni
niknie w szumie wentylatora i chrobotaniu talerzy
przecieram oczy ze zdumienia
czemu świt nie znika, pokazując zieleń pulpitu ?


stoisz nade mnÄ… z kombinerkami
ginę w traumie rzeczywistości
odcięłaś mnie od mego świata
trzymając kawałek kabla w ręku
nie widzę już nic, tylko jedno
fatal error failed...





Artur P. Kraków

Ocena: 3.5
Liczba komentarzy: 4    
Data dodania: 04.02.2010r.

nocnyseneka 06 02 2010 (15:17:53)

Od lat próbuję różnych stylów.Zależy jak i kto patrzy na dane słowa.Mnie nie zostaje nic innego tylko dalej pisać.

maszróm 05 02 2010 (19:11:59)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Świetny temat! Świetne podejście do tematu, podoba mi się też to, w jaki sposób próbujesz przedstawić problem. Czegoś tu brakuje, aczkolwiek nie uważam, żeby były to aż takie wielkie wady. Rzecz gustu. Moim zdaniem w wierszu brakuje konkretów, tak jakby pięknie zakreślona rzeczywistość nie wystarcza, żeby to normalnie zobrazowało się w zdrowej głowie. Głupotą wg mnie za takie coś postawić 3, bo dobre, więc postawię 4, i akceptuję pracę. Chociaz nei zaopmnij ze to z minusem :D

Greensunny 04 02 2010 (21:30:31)

Użytkownik ocenił pracę na 3
:)

Greensunny 04 02 2010 (20:44:13)

Zacznę od tego, że podoba mi się styl, którym piszesz. Lubię, gdy cały wiersz jest napisany z małych liter, bo to nadaje pracy większą tajemniczość. Wiersz o tej tematyce i o klimacie mrocznym, od początku mnie zaciekawiły, jednak spodziewałam się więcej tej mroczności. Właściwie praca choć nie widzę w niej błędów, nie ujmuje mnie jednak pomysł był ciekawy jednak nie w pełni wykorzystany. 3 z ogromnym plusem.