Eksterminacja

otwierajÄ… siÄ™ szklane drzwi
a za nimi eksterminacja
...jeden za drugim w worki foliowe
w kostnicy jeszcze dyszÄ…c
jeden za drugim maszerujÄ…
jeden za drugim salutujÄ…!
bezduszna ręka władzy
dopełnia ich przeznaczenia
a oni nic nie powiedzÄ…
słychać jedynie melodię
niesionÄ… przez wody fale
słychać jedynie wspomnienie...
gdy z młodu podróżując
zwiedził krain tak wiele
gdy poczuł wodę na ciele,
kończyną pierwszy ruszył
A teraz komora gazowa
lub inna zmyślna tortura
oko raz zmrużył
i huk!
młotkiem w łeb dostał
i drugi raz i trzeci
on już nic nie powie...
A dziecko za stołem siedzi
-Jeszcze karpia, mamo proszÄ™!

Ocena: 4
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 20.03.2010r.

jazzu 22 03 2010 (13:31:58)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Poruszasz dobry temat, ale wiersz trochę leży technicznie. Poruszasz temat śmierci, bezduszności, bezsensownego zabijania i ludzkiej niewiedzy. Człowiek żyje w błogiej nieświadomości tego, co się wokół niego dzieje. Wiersz ma emocje, ma przekaz, ale typem paragonu fiskalnego nie zdziałał dużo. Nie bój się wcisnąć enteru. Widać, że wersy są dosyć dobrze poprzycinane, ale teraz podziel to na strofy, by tekst był przejrzysty i poszczególna strofa kładła nacisk na daną myśl. Ogółem myślę, że zasługuje na 4.