Dzisiejsi Prometeusze

Wywiane czarno-białe owieczki z zagrody
uciekają w pośpiechu przed altruizmem
W swoich rękach zakosztują płomienia
obłudni Prometeusze dzisiejszych czasów

Podnieca ich brzdęk metalu w kieszeniach
i widok zielonych ogrodów z papierowym wnętrzem
Tylko wozu mojego nie ma kto pchać
kiedy koło utknie w kolejnym dole

Nie cieszy mnie widok ich współczujących gęb
wpatrzonych w moje zgniłe kończyny
Ani wieczne lenistwo w łóżku
i życie przebyte na metalowych kółkach

Ocena: 3
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 17.06.2009r.

Imbir 19 06 2009 (23:31:20)

Użytkownik ocenił pracę na 3
Negatywnie odbieram każde nasycenie wiersza mitologią. Ba, wręcz przesycenie. Sam tytuł świadczy już o tym, na co mamy zwrócić uwagę, niestety, i w pierwszych wersach dowiadujemy się o tym samym, a to sprawia, że odbieramy pracę jako denną i banalną. Nie robi więc ona większego wrażenia, choćby nie wiadomo jakie treści miała zawierać. Jedynie co przyznam - zakończenie. Jedna z niewielu prac, gdzie zakończenie jest dobrane poprawnie i sensownie.