***(DziÅ› nie lubiÄ™ poezji)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Każdy ma dni kiedy poezja wydaje się paskudną kurtyzaną która puszcza się z każdym sonetem, poematem, lirykiem czy też trenem. Nie ma w tych prymitywnych aktach umysłowej kopulacji ani odrobiny miłości, oddania czy też szacunku. Poezja staje si po prostu (tutaj pasuje wulgarne określenie kobiety zarabiającej na ulicy). Są też takie dni w życiu artysty kiedy poezja jest ukochaną istotą, czymś najdoskonalszym co chodzi po ziemi, jednak, których dni jest więcej? Opisujesz jeden z tych mroczniejszych dni, kiedy Poezja jest upadłą sztuką. Szlaja się po kątach umysłu, pije z każdym z każdym się po prostu pieprzy, a smutnym poetą gardzi, nie wdzięczna (żeńskie określenie psa). Poeta w obliczu takich zachowań będzie poszkodowany, piszesz o tym także. nawiązuję tutaj do ostatnich wersów. Pamiętaj, każdą poezję da się nawrócić. Slava! Salem.