DziÅ› jeszcze chcÄ™

Użytkownik ocenił pracę na 4
ta retoryka na końcu wydaje się być niepotrzebna.

Pięknie dziękuję postaram się trafić jeszcze nie raz

Użytkownik ocenił pracę na 4
praca jest pisana prostym językiem, ale ta prostota do mnie trafiła. Przeniósł mnie ten wiersz na scenę, w której jestem bohaterem głuchego koncertu, gdzie samotnie(dla siebie?) gram na fortepianie, a tłum nie słyszy melodii i nie czuję wypływających z klawiszy uczuć. Ja jednak dalej gram nie mając świadomości oplatającego mnie obłędu. Klimat jest smutny, prawidłowo wstrzeliłaś się w niego. Niby prosty, ale to tylko pozory w tym wypadku, każde słowo, którym mnie karmiłaś przenosiło mnie w świat twojego wnętrza i ta podróż była intrygująca, spowodowała, że czytelnik przy takiej formie z łatwością odczyta Twoje myśli. Udana praca, brawo. Z plusem...