Dziady

Trudno nie myśleć o tobie
choć gasną w miastach światła
i nie ma ciebie obok
nawet jednym atomem ciała
przebiegiem posegregowanych myśli

Codziennie zapalam ci więc świeczkę
stawiam na parapecie
niespełnioną nadzieją
że kiedyś twoje myśli będą mnie szukać
wtedy będę gotowa
światełko w moim oknie
odprawiony starodawny rytuał
moje prywatne codzienne dziady

Tak modlÄ™ siÄ™ codziennie
za wieczny odpoczynek moich marzeń
które umarły z tęsknoty za tobą
ile razy można napisać wiersz o tym
jak bardzo nie chcesz być mój

Trudno nie myśleć o tobie
gdy moje purpurowe sny
wgniatajÄ… siÄ™ Å‚zami w poduszkÄ™
gdy świt bawi się w różowe podchody
i ciepła rosa obmywa twarze roślin

Zgiń dla mych myśli
odprawię ci piękny pogrzeb
co wieczór się pomodlę
za ciebie i za niego
by nie był jak ty

Ocena: 5
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 13.03.2009r.

aubrey 14 03 2009 (23:04:37)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Z interpretacją Twego wiersza nie mam większych problemów, ponieważ historię przedstawiasz w dosyć prosty sposób, jednak wcale nie gorszy. Kolejna historia o miłości, kolejna dobra historia. Tematyka ta jest Ci chyba bliska, bo z Twoich utworów epatuje wręcz prawda, prawda i jeszcze raz prawda. Potrafisz wykorzystać swój talent i ponownie mogłem przeczytać dobry tekst. Zakończenie jest dobre, ale pisałaś o wiele lepsze. Cieszy mnie fakt, że wplotłaś w ogół motyw z "Dziadami" Mickiewicza, które są niby fajne. Ale to rzecz gustu. Podsumowując, przekaz do mnie trafił, zastosowanie środków stylistycznych jest poprawne, a treść zaskakuje. Pięć.