warto go przeczytać
Odejdź fałszywa Fortuno
Co w przeszłości
Nie dawałaś znać o sobie
Skrywana w objęciach
Młodego umysłu
Któremu już dawno
Uszykowałaś plany
Stworzyłaś prywatne koło
Utoń w przeznaczeniu
Którym wojujesz przed nami
Używasz, jako niepokonaną broń
Każesz walczyć z nim
Jak na arenie Koloseum
Mając za widzów gapiów
Którym akurat sprzyjasz,
Wstrzymaj siÄ™ wreszcie
Od kręcenia koła
I zastąp je chociażby wiatrem
Wiejącym zgodnie z naszymi ścieżkami
Oddając w nim woń
Która przyprawiłaby nas
O zaufanie Tobie,
Zdejmij swÄ… czarnÄ… opaskÄ™,
Pokaż swe oczy całemu światu,
Niech zaiskrzą przed zachodem Słońca,
Z pełnym bagażem arkadyjskiej toni,
Ujawnij ich barwÄ™,
Sprawując podziw wśród
Niedoszłych kochanków
charonowskiej łodzi,
Rozwiąż swe włosy,
Niech poczują jak to jest być wolnym
Od wszelakich utrudnień
SpinajÄ…cych duszÄ™
Uniemożliwiających niezależność
Przed całym światem
Lubisz jak u Twych stóp
Klękają ludzie
Błagając o szczęście
Nieświadomi tego
Że z Twych rąk
Nigdy nie będzie ono tak prawdziwe
Jak z ogrodu Pana
I strzeż się przed tym
Kto w niedalekiej przyszłości
stanie wyżej Ciebie
I zapozna ciÄ™ z uczuciem
bycia pogrywanym
jak na znalezionej przez dziecko
na strychu harmonijce.
Ocena: 0
Liczba komentarzy: 1
Data dodania: 22.06.2009r.
Statystyki: Wiersze: 7862 | Artykuły: 264 | Recenzje: 234 | Proza: 1645 | Wywiady: 50 | Komentarze: 46598 | Użytkownicy: 3568
Online(38): 31 gości i 7 zarejestrowanych:
exother, Faun, Dawied, deimien, 77majka77, Wojtex81, athanasia