Do A.

Użytkownik ocenił pracę na 5
Nie podoba mi się przecinek w drugim wersie zarówno pierwszej, jak i drugiej strofy. Zbędny. Tak jakbyś chciał zaznaczyć coś oczywistego, czym w tym wierszu jest zaakcentowanie pauzy (raczej nie średniówki ;). Trochę więcej wiary w czytelnika.
Wiersz rzeczywiście na modłę Mickiewiczowską, zwłaszcza te upiory, końcówka w iście romantycznym stylu. Podoba mi się oddziaływanie na siebie słów Alchemia - wzorem; utrzymanie jednorodnego klimatu, jednocześnie stworzenie łagodnego przejścia pomiędzy pierwszą, obrazową częścią wiersza, a drugą, refleksyjną.
Stworzyłeś bardzo miły, gładki i romantyczny, we właściwym brzmieniu tegoż określenia, sonet. 5 z plusem.

Hej, nietypowy wiersz Ismo - niemniej ze sporą porcją indywidualizmu. Mi się spodobał, a więc wrócę tu pewnie jeszcze!

Wyodrębniony podmiot liryczny poddaje się uczuciom całkowicie pochłonięty przez tęsknotę za wymarzoną kobietą. Utwór opisuje nam rozważania, dotyczące uczuć do owej kobiety - w którym poeta, na zasadzie kontrastu, wprowadza żywszy akcent kolorystyczny - podmiot liryczny obecny jest ciałem, natomiast każe stanowczo, zdecydowanie przeciwdziałać i nie poddawać się negatywnym aspektom duszy ludzkiej.

Dobrze Kocie, że się tylko bawisz w Mickiewicza, bo był tu taki jeden, co się za niego uważał i jak widać kariery nie zrobił ;p