Dno raju

Użytkownik ocenił pracę na 6
Nic dodać nic ująć

Użytkownik ocenił pracę na 6
świetnie. akurat trafił w mój gust.

Użytkownik ocenił pracę na 5
Kolejny wiersz napisany w sposób imponujący, niezwykle ciekawy i dający do myślenia. Niebanalna tematyka, ogólnie rzecz biorąc jest bosko. Wiersz ewidentnie opisowo - refleksyjny. Ten misternie stworzony monolog liryczny opisuje nie tylko relacje międzyludzkie, indywidualne, ale również - jak mniemam - relacje z Bogiem. Nie chodzi mi nawet tutaj o symbolikę raju, która już wyraźnie na to wskazuje. Raj można interpretować również jako utopijny dom, który ma być miejscem przebywania podmiotu. Apokalipsa znaczy "objawienie". Czyżby chodziło tutaj o objawienie się osoby mówiącej w utworze przed samym sobą? Czyżby podmiot odkrył siebie na nowo w świecie idealnego życia? Chciałbym utożsamić "ja" liryczne z autorką, ale nie mogę, choć wiele wskazuje, że to tekst autobiograficzny, bowiem podmiot mówi o tym, że pisze, że przelewa owe objawienie dla innych. Można to również interpretować jako tworzenie wiersze, lecz mogę być w błędzie. Cały tekst ma nastawienie prawie że negatywne, gdyż smutek autora - podmiotu jest dostrzegalny w reszcie tekstu. Stłuczone lustro jest symbolem bezradności w życiu, które nie mam sensu. Czytelnik może również zauważyć głęboką wiarę w Boga. "Ktoś" to prawdopodobnie właśnie Stwórca, który opuścił swoje dziecko, kochające tak bezgranicznie swego Ojca, który jest w niebie. Podejrzewam, że osoba mówiąca w utworze ma coś na sumieniu, gdyż mówi, że nie jest do końca czysta, że spowiedź przed sobą i Bogiem może stać się nieważna. Teraz tak ogólnie. Bardzo dobre środki stylistyczne, choć momentami bardziej postawiłaś na nie, aniżeli na treść. Budowa świetna. Dziś ode mnie dostaniesz pięć.