DÅ‚ugo wyczekiwana cisza

Użytkownik ocenił pracę na 6
Osobiście wiersz mnie naprawdę zachwycił, a szczególnie końcówka. Płynie się przez niego lekko i w dodatku z taką delikatnością. Człowiek czuje się przy tym wierszu zrelaksowany i wolny. Ja sama czułam się, jakby nie było żadnych przeszkód w życiu, bo wszystko tym wierszem zatuszowałaś, a tym bardziej szarą rzeczywistość za ekranem monitora. Czytelnik może się w tym wierszu dobrze czuć, jak na przykład aubrey albo źle jak mr. Radek. Ja raczej należę do tej pierwszej grupy. Wiersz mnie omamił przez co i odciągnął od codziennych zmartwień. Skupiłam na nim całą moją wyobraźnię. Pochłonął mnie bez reszty. Dlatego dziękuje ci za tak wspaniały wiersz. Czy coś mi się w nim nie spodobało? Chyba nie, wszystko było na miejscu i tak jak trzeba. Życzę ci dalszych takich sukcesów. Pozdrawiam nietoperzasta. A ocena z małym minusem.

Użytkownik ocenił pracę na 1
Dawno nie widziałem czegoś tak przekombinowanego. Ciekawym, czy sądzisz, że jeśli dasz do krótkiego, stylizowanego na subtelny wiersza parę nic nie znaczacych, wysumblimowanych metafor, to dzięki temu tekst stanie się wartościowy? To prawda, poezja nigdy nie jest dosłowna, jednak nie widzę tu nawet krzty, nawet cienia zarysowanego sensu - pułapka interpretacyjna, którą raczej wypada zinterpretować i postawić wierszowi piątkę. Jak rzekł ongiś pewien wielki Artysta: "To poezja, tu nie ma co rozumieć". Metafory znaczą wszystko albo nic - to znaczy, że wiersz jest niekonkretny, mglisty, a przez to nie sposób skrytykować go za źle przekazaną treść, bo można się tu dopatrzyć wiele treści - szkoda, że głównie takiej, której w istocie wiersz nie przekazuje, a która bierze się tylko z dobrej woli czytelnika, mającego akurat chwilę czasu na nadinterpretację, jak mój przedmówca. Ja jednak na nadinterpretację ochoty nie mam i mówię to, co tu widzę - nie widze natomiast niczego sensownego, metafory są przekombinowane i nie niosą żadnej treści. Stawiam jeden i włączam stoper. Założę się, że jeszcze tego wieczoru będzie co najmniej jedna próba dyskredytacji mojego komentarza lub nawet śmiała skarga, jednak nie dbam o to - ta tak zwana poezja w postaci tego wiersza jest tylko zbitkiem mętnych metafor i niczym więcej.

Użytkownik ocenił pracę na 5
Ach, jakaż subtelność bije z tego utworu, jak ona się wkomponowuje w całość, która tak delikatnie muska duszę czytelnika i szepce... szepce delikatnie słowa, będące prawdziwym nektarem dla spragnionego estetyzmu czytającego. Całość podzielona na trzy strofy, w których chyba najważniejszą rolę gra ten jeden wers w nawiasach. W tym miejscu zastosowana stylizacja biblijna nadaje podniosłego charakteru, jest myślą przewodnią, ale także swojego rodzaju pouczeniem, które jest uniwersalne dla każdego człowieka. Pierwszy fragment jest niezwykle płynny, prowadzisz nas poprzez tekst nie tylko barwnymi określeniami, ale również interesującymi przemyśleniami podmiotu lirycznego. Z kolei ostatniej nadajesz odrobiny dynamizmu, mimo że czuć takt i elegancję. Zakończenie podkreśla całość w bardzo dobry sposób, lecz wzbudza w czytelniku niepokój, sieje trudne do określenia zwątpienie w to, co zostało napisane wcześniej. Na zakończenie dodam, że zaczarował mnie ten wiersz.