Dlatego wyjeżdżam

Użytkownik ocenił pracę na 5
Witaj Faraonie!
Twój wiersz niesie w sobie nostalgię, smutek i dobrze wkomponowane w całość przesłanie. Gorycz prawdy przemawia przez ten wiersz. Przedstawiasz w swoim utworze, kawałek naszej historii, trud ludzi i ciężkie czas, w których muszą walczyć o godność, dobrą egzystencje i wolność. O swoje miejsce w kraju, w którym się narodzili.

Wiersz podoba mi się, trafia do mnie. Przyznam nie czytałam Ciebie wcześniej, ale po tym wierszu, chyba zacznę, nie tylko z perspektywy redaktora, ale również jak zwykły czytelnik. Jedynymi moimi uwagami jest niepoprawna interpunkcja, a raczej jej brak w wielu miejscach, chociaż w tym wierszu można nawet całkowicie z niej zrezygnować. Usunęłabym również "Ale." w strofie czwartej - na samym końcu ostatniego wersu. "W niewolnym kraju" - jakoś inaczej bym ujęła ten koncept, nadała mu większej emocjonalności dla podkreślenia. "Czerwień epoki" - jakoś gryzie mnie w wierszach użycie słowa "czerwień", wydaje mi się to nienaturalne i banalne.

Pochwale Cię za dobre środki poetyckie, zwłaszcza dobre przerzutnie. Twój wiersz jest delikatny, a tyle bagażu z sobą niesie. W ostatniej strofie ujął mnie patriotyzm, który skryłeś w jej wersach. " Chociaż ojcowski pas, kojarzy mi się nie tylko z wymiarem kary, ale również z może zbyt agresywnym, ale niekiedy skutecznym pokazaniem, jakich błedów nie powinniśmy popełniać. "Kocham to miasto (...)" - miło byłoby, aby każdy podchodziłby tak do miasta, w którym żyje, niestety z róznych czynników, nasz szacunek spada niekiedy do zera, chociaż w mojej opinii, zawsze powinno się kochać i kraj i miejsce w którym się żyje, nawet jeśli przechodzi kryzys i walczyć o jego lepszy stan. Pozdrawiam R.A.

Użytkownik ocenił pracę na 4
Dzień dobry.
Ostania twoja praca jaką komentowałam, została przeze mnie oceniona jak to określiłeś: zwykłymi "przedszkolnymi wrzutami". Za to przepraszam, że tak to odebrałeś jak i reszta. Więc teraz postaram się za to odkuć.

A więc treść wiersza.
Opisałeś nam Śląsk, a raczej jedno z jego miast pod względem nieco historycznym, nieco opowiadającym o życiu codziennym Ślązaków kiedyś i teraz. Opisujesz nam jak to ludzie z centrum Polski przyjeżdżali tutaj, aby zbudować coś nowego, nowe państwo (jak to sam określiłeś). Wplatasz w swój tekst nieco śląskich kopalni, z których wywożono węgiel maluchem do swoich domów i że tego głównie trzeba szukać- kopalń, a nie centrum czy rynków. Wplatasz w swój tekst również fakt, że gdy nowi ludzie przyjeżdżają nie zobaczą tego, co było kiedyś- kiedyś, kiedy ludzie pracowali dzień i noc, wydobywając węgiel z kopalni. Teraz po prostu się je, wydala i pracuje, czyli innymi słowy zanikło dawne pokolenie. Nasz podmiot liryczny na koniec mówi, że kocha to miasto śląskie tak jak kochał ojcowski pas, który uczył go, co jest dla niego dobre.

PodsumowujÄ…c.
Cóż treść ma swoje przesłanie i jakże miło, że napisałeś coś o Śląsku, moim rodzinnym województwie, gdzie się wychowuje. Napisałeś prawdę, różne przemyślenia, fakty i to wszystko ładnie się zgrało w spójną całość.
Co do strony technicznej większych zastrzeżeń nie mam- środki stylistyczne są, wiersz jest neutralny tak jak obrałeś dla niego klimat. Jednie tylko parę zgubionych przecinków.
A ocena... Cóż sądzę, że adekwatnie do pracy będzie pasowała czwórka może z drobnym minusem.
Pozdrawiam ;)