Zaloguj się lub zarejestruj
aby móc skorzystać z wszystkich dobroci tego serwisu...

Regulamin

Nie masz konta? Zarejestruj się! Nazwa użytkownika: E-mail:

Pseudonim: Ironiczna
Imię: Anna Łucja
O sobie: "Praca polegająca na dobieraniu słów jest podobna do samotności. Szukanie słów, które mają w sobie siłę. Są jasne. Zmierzające we właściwym kierunku..."

Napisanych prac:
- wiersze: 163
- artykuły: 1
- proza: 137

Średnia ocen: 4.3
Użytkownik uzyskał: 582 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Pręga" 01.12.2011
"A cisza ruga zwaśnione..." 15.05.2011
"Była feministką" 08.01.2011
"Oblana kwasem" 10.11.2010
"Zbyt gorący piach" 04.08.2010

Inne prace tego autora:
"Charakterystyka w blasku..." 09.05.2010
"Moja charakterystyka" 13.07.2010
"Chcę coś znaczyć..." 16.05.2010
"Odpływ" 28.08.2010
"Wywabieni ze snów" 05.08.2010

Najlepiej ocenione wiersze (30 dni):
"Styks" - dusfluran - 6
"Próg" - Zoso - 6
"Medulla oblongata - core..." - quovadis - 6
"Kocham cię za ścianą" - .moniaa. - 6
"Białe Wargi" - Zoso - 6

Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Kiedy" - Potwór_spod_łóżka
"Niebiesko-żółta flaga" - pisarkownica
"Nadchodzi cisza" - Dawied
"Tylko jeden świt" - Szary sweter
"Jeleń" - Marionetka
"Styks" - dusfluran
"Jądro pionierowe" - TheAnka
"*** (My-)" - Eska-floreska
"Genus" - odzawsze
"Zaproszenie" - Potwór_spod_łóżka

Dla polonistki czarnych pereł tony

Czarny sznur pereł wlecze się po ziemi
Tajemnicza ręka powoli zrywa sznur
Kulki bez przeznaczenia mkną korytarzami
Czysty atłas

Nieskazitelnie jasne są nasze wymogi
Lśniący korytarz
Nieco miększe progi
Bo na tych metalach kolana rozbijamy

Dzwonek wybija ostatnią godzinę
Rwetes i hałas
Harcerze harcują
Gimnazjaliści szukają współwinnych
Licealiści zabijają wzrokiem

Haczykowaty Nochal już zbiera perełki
Usta maluje chciwością bezwstydną
Umysł jak perły
Czarny i bezradny
Wobec nas wszystkich
Zebranych przy stole

Nieskazitelnie ciemne są te nasze perły
Rzucone w chaos
W śliskie korytarze
W te twarde progi
Przekleństwa uczniowskie przetkane
Gwarem uciech szczęśliwych trzynastek

Pohybel czeka
Igła naostrzona
Oliwa smołą ostrzy sobie oczka
Haczykowaty Nosek nic już nieświadomy
Że ci uczniowie
Tacy zastraszeni
Perły zrzucili windą niepamięci
A potem znowu będzie
„Nieuki przeklęte!”

A perły czarne
Zbierane do rana
Wsiąkną w czar szkoły
Jak owoce róży

Dedykacja: Dla naszej "ulubionej" polonistki, znęcającej się nad nami na każdym kroku. Tym dziwnym dyskusjom i pięknym wykładom, kiedy się nas nie czepia. W darze od trzech dziewcząt (imion nie ujawniamy z uwagi na represję ;P) z klasy licealnej. ;) Pisane

Ocena: 3
Liczba komentarzy: 1
Data dodania: 16.09.2011r.

Salem_de_Lincourt 23 09 2011 (03:49:04)

Użytkownik ocenił pracę na 3
Witaj Ironiczna, mam przyjemność interpretować twój wiersz wyglądając z Cienia zalegającego twój pokój... Dobrze a tak poważnie, biorę się do pracy. Ten wiersz to jest jedna wielka definicja męki i katorgi jaką prezentuje wam co dnia wspomniana przez was nauczycielka języka polskiego... hmmm... powiem Ci szczerze, że niestety nie popisałaś się tą pracą, wiem, że stać Cię było na napisanie groteski o polonistce, a tutaj proszę coś takiego. W pierwszej zwrotce ukłuło mnie powtórzenie, redaktorski palec krwawi. Druga zwrotka podobnie jak i pierwsza opisuje żądania uczniów, obniżenie progów edukacyjnych. Trzecia zwrotka to przerwa, brzydko mówiąc bur...el, ale jak to w szkole zwykle na przerwie bywa. Kolejna strofa pokazuje nam wady fizyczne polonistki, krzywy nos, zbyt wyrazisty makijaż, no i umysł nastawiony na degradację uczniów. Przejdę już może do oceny.
Dostała byś 6, ale <dzisiaj jestem KANALIĄ>
za temat pół oceny w dół
za powtórzenie pół oceny w dół
za formę wiersza pół oceny w dół
za to, że się nie popisałaś <stać Cię na dużo więcej, jesteś lepsza ode mnie w końcu> ocena w dół
Wynik końcowy to 3+. Slava!

Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Strona Główna - Wiersze - Dla polonistki czarnych pereł tony

Dla polonistki czarnych pereł tony