Destrukcja

Użytkownik ocenił pracę na 5
Stricte nietzscheański twór zalśnił na ścianach Twego wnętrza. Owa tematyka chyba zawsze jawiła się przed ludźmi w sposób bardziej wyrazisty. Jakoś bardziej upodobaliśmy sobie zakończenia, motyw przemijania, nawet chyba zachód słońca wydaje się być piękniejszy od wschodu. Mój znajomy powiedział mi kiedyś, że inspiracja w sztuce chyba rodzi się z cierpienia. W zasadzie nie polemizowałem, choć zapewne faktem jest, że "nie tylko".

Może podobać się forma u Ciebie. Zawsze uważałem, że forma winna również coś przedstawiać, mieć konkretne przesłanie. Tutaj w relacji forma - treść, czuć określoną kontrastowość, co akurat pozytywnie wpływa na odbiór całości, oczywiście zapewne mój odbiór.

Jeśli chodzi o Ciebie jako autora, to potencjał, choć pewnie z jednego wiersza ciężko to odczytać, drzemie chyba w takiej chęci bycia kimś poza-schematycznym. kimś kto chce światu rysować nawiasy, a nie zaznaczać kropki(chwile).

Do mnie ów wiersz przemówił, tzn. pozwolił popłynąć z nurtem w Twej rzece, co było przyjemne, pozwolił być sobą inaczej oraz odnaleźć, wysublimować we własnych płucach czyjś oddech, Twój oddech.

Zawsze uwielbiałem pisać komentarze pod pracami, które na to pozwalały, dzięki...