Pseudonim: bukaj keref
Imię: Kuba
Skąd: Toruń
Napisanych prac:
- wiersze: 79
- proza: 3

Średnia ocen: 4.9
Użytkownik uzyskał: 441 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Człowiek ósmego kręgu" 23.10.2013
"Widowiska" 12.01.2014
"Pytania retoryczne, czyli..." 20.01.2014
"Prosta diagnoza człowieka" 09.02.2014
"Porównanie międzygatunkowe" 18.02.2014

Inne prace tego autora:
"Mieć zmysły" 25.03.2014
"Pogoda ducha" 21.05.2015
"Pieśń archaiczna o..." 18.12.2013
"Smak wyborów" 13.10.2013
"Dylemat" 04.03.2014


Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Formalina" - Jodla
"O pięknie" - alexgregor
"(S)trup" - Dagmara Delijewska
"Opaska na oczy" - A.J Lunaitte
"Obecność" - A.J Lunaitte
"Teoria poezji" - czerwiec
"Cichym śledziłam Go lotem..." - Bramini
"Głosy" - WildBeast
"Wewnętrzność" - szon
"Twarze" - klasyk

Człowiek ósmego kręgu

Jestem zbyt stary by umierać śmierć dawno o mnie już zapomniał (nie ona, bo kobiety nie znają litości) Nikt już nie wyrwie zębów krat murom wiecznej niechcianej sławy Jak charakterystycznym jest dla instynktów że spośród tysięcy fal bezkresności każdy wyczuje tylko tsunami (choćby nie wiem jak wstrzymywane falochronami przeciwnej idei) Nikt nie napisze mi epitafium bo te com ja spisał wraz ze mną żyją a żywych nikt upamiętniać nie chce (w szczególności żywych symboli) Ociekam blaskiem cudzego aplauzu bo poklask jak wystrzał dawno już nie mój i tak sam sobie napisałem zapomnienie samotny śpiewak wśród rwanego bruku wpatrzon w otchłanie kałuży pełnej grobów Tłum śpiewa pieśni już tylko barda kąpane w wannie ideologicznej w której już dawno pośród politycznych pian wypłynął symbol, utonął człowiek Karnawał mej duszy już dawno skończył się a ciało w postny zmieniło się proch O śmierci! przyjacielu! dlaczego zapomniałeś czy zawsze już bardowi pisany ziemski los a człowiekowi ósmy krąg piekieł krąg zapomnienia Dedykacja: Murom co rosną Łańcuchom u nóg Kałuży bez dna Oraz zwojowi instynktów i zmysłów: Jackowi Kaczmarskiemu



Płeć: mężczyzna
Ocena: 6
Liczba komentarzy: 3    
Data dodania: 23.10.2013r.

1     

villemo Redaktor 26 10 2013 (21:53:53)

Użytkownik ocenił pracę na 6

Witaj.

Na początku słów kilka o tym, co niekoniecznie mnie w Twojej pracy przekonało:
(w szczególności żywych symboli)

pisze o sobie peel, że jest zapomniany i w ogóle, a nagle, gdzieś po drodze urasta do rangi symbolu? Hm.
Jak charakterystycznym jest dla instynktów że spośród tysięcy fal bezkresności każdy wyczuje tylko tsunami

ten fragment z kolei brzmi jak pytanie, a nim nie jest (?). Wydaje mi się, że lepiej byłoby, gdybyś zamiast "jak" napisał "jakże", byłoby jaśniej, a przy okazji bardziej wpasowywałoby się w klimat.
wpatrzon

to z kolei brzmi bardzo nienaturalnie, nawet tutaj.
A tak poza tym, jestem pod wrażeniem. Tak po prostu. Ponieważ, po raz kolejny zresztą, udowadniasz, że jesteś autorem nietuzinkowym. Twój tekst jest ciężki, napisany specyficznym językiem, ale czytając, nie odnosi się wrażenia, że jest on sztuczny. Przeciwnie - brzmi naturalnie i przekonująco. A przede wszystkim - jest barwny. Tak jak historia, którą opisujesz. Dziś niewiele jest takich wierszy, dlatego, mimo drobnych usterek, Twój zasługuje na wyróżnienie.
Pozdrawiam.

villemo Redaktor 26 10 2013 (21:55:02)
PS. miałam napisać już przy innej pracy - nie ma potrzeby powtarzania tytułu w treści :)

bukaj keref Redaktor 26 10 2013 (23:33:49)
Wielkie dzięki. Co do symbolu - peel stara się pokazać, że został zapomniany jako człowiek, stał się symbolem, bardem, wbrew swojej woli. Zapamiętany będzie więc nie on, a symbol.
Co do reszty uwag zgadzam się całkowicie


Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Znak Fabryka Słów Media Rodzina Iskry Purpose Akcent Jaguar W.A.B. Telbit Radwan Piąty Peron WSQN Replika E-tekst Piórem Feniksa Edupedia Audiobook Złote myśli

Statystyki: Wiersze: 9701 | Proza: 2330 | Publicystyka: 721 | Komentarze: 68314 | Użytkownicy: 12452
Online(56): 56 gości i 0 zarejestrowanych: