Cyt, iskierka zgasła

Użytkownik ocenił pracę na 6
Hey!
Napisałaś wiersz, który krzyczy do mnie: To Ty. Dlatego tak bardzo boli. Większość ludzi stara się wierzyć w to, że nie ma przypadków, że wszystko jest po coś i istnieje przeznaczenie. Taki uproszczony determinizm. Przychodzą jednak takie chwile, kiedy pyta się jednak "co jeśli?". Co jeśli byliśmy sobie przeznaczeni, a nie umieliśmy tego odkryć i tak naprawdę świat to bałagan i nic nie dzieje się tak jak powinno. Wszystko trzeba dla siebie wyszarpywać zębami. A przecież poeta nie umie wyszarpywać zębami, bo jest słaby i umie tylko błagalnie zapytać na papierze "co – jeśli moglibyśmy być w sobie do końca". Co się z nami stanie, gdy nie odkryjemy swego przeznaczenia, albo jeśli ktoś inny nie odkryje i to wpłynie na nasze życie? Czy Bóg, los, czy w kogo tam się wierzy pozwala na to, żeby się wszystko rozsypywało od tak? Dziś jestem w tym momencie życia, w którym wierzę, że w tym wzorze na wszechświat są błędy, ale może jutro uwierzę, że te klocki jednak idealnie do siebie pasują i śnieg nawet jeśli nas przysypie, to stopnieje. Jak mówi bardzo bliska mi osoba, chodzi tylko o zmienny parametr czasu. Oby, czego sobie i wszystkim teraz nieszczęśliwym życzę. Chyba czas obejrzeć "Uprowadzenie Agaty".