Cyberświat

Ulepiłam z czarnej ciszy
własny koniec świata
delikatnie przybrałam
drobnymi pulsującymi światełkami
owinełam w ciekły aksamit
trwa oczekiwanie na odsłonięcie dzieła

Napisałam łzami
wszystko już było
wszystko przeżyłam
pozostała zwyczajność
pozwólcie mi odejść
obejrzałam krąg istnienia
nie wybrałam nic interesującego
to samo mogę dostać taniej
w Mc Donaldzie

Próbowałam go jakoś poruszyć
jego puls zmieniła wbrująca muzyka
pompowana kroplówką słuchawki
narkotyk
dałam za wygraną
sama dałam się ogłupić
w transie przyjmujÄ…c
migajÄ…ce obrazki
przestaliśmy żyć jakieś 10 lat temu
zahibernował nas bezsensowny przekaz
wystukany nocÄ… gdzieÅ› za oceanem

KtoÅ› puka
otwieram
widzÄ™ tylko duszÄ™
jąkając się mówi
nie wszystko stracone
mój nieidealny Stwórca
który nie ochronił nas
przed złodziejami uczuć
modli się bym została
pomogła mu
mówi o zielonych łąkach i niebieskim niebie

Mój koniec się zbliża
z drżeniem uwierzyłam jego słowom
by narodzić się na nowo
chcę to przeżyć jeszcze raz
w świecie bez klawiatur
powiedz mi miłość sobą
nie ekranem
dam Ci szansÄ™
Jutro narodzÄ™ siÄ™ na nowo

Ocena: 5
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 05.03.2009r.

Ilveran 05 03 2009 (23:11:17)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Super. Naprawdę ciekawy pomysł i świetnie go przedstawiłaś. Najbardziej podoba mi się pierwsza i trzecia strofa ;) Twój wiersz wprowadził taką lekką świeżość w czytane przeze mnie prace i dam Ci zasłużoną piątke.

Heko 05 03 2009 (20:58:35)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Ciekawa praca- podoba mi się początek. Widać że trochę pracy Cię to kosztowało.