Cud

skromny kościółek
za miastem

zbudowany z cegieł
potu i wyrzeczeń

co kwartał
dzieje siÄ™ cud
bożej ingerencji

rocznica śmierci
papieża polaka

gromadzÄ… siÄ™ ludzie
w malutkiej świątyni

idę tam z rozpędu
nieoczekiwanie

msza święta
dopełnia
podniosłość wydarzenia

zwyczajnie
bez wrażeń...

potem czuwanie
najświętszy sakrament
wzniesiony

oddechy ludzkich próśb
czujÄ™ na sztywnej
ze strachu szyi

serce bije
coraz mocniej
to znak bożej miłości

pragnę złapać
rÄ…bek szaty pana

bóg wysłuchuje
i mnie dotyka

jestem w niebie
poza rzeczywistością

cud
cud
uzdrowienie

dziś już wiem
że jest ze mną
do końca

krzyczÄ™
kocham ciÄ™ jezu

Ocena: 3
Liczba komentarzy: 5    
Data dodania: 17.06.2009r.

ktosik 18 06 2009 (16:12:42)

Chodzi o to by czytający nie skupiał się na pojednynczych słowach, chcę być konsekwentny jeśli wszystki piszę z małej litery to wszystko. Jezus zawsze jest dla mnie Wielki, nic Jemu nie odejmuję za napisanie Jego imienia z małej litery

michalslow 18 06 2009 (12:50:04)

ktosik... Jeśli to zabieg celowy, to wytłumacz mi jaki ma cel (w żadnym wypadku Cię nie atakuję, tylko jestem ciekawy). pozdrawiam.

ktosik 18 06 2009 (11:56:49)

jezu z małej litery to zabieg celowy

Dusia321 18 06 2009 (10:29:33)

Użytkownik ocenił pracę na 3
Po pierwsze 'jezu' powinno być z dużej litery. Wiersz mi się nie podobał. Wydawał mi się nudny. Początek nawet niezły. Koniec- MASAKRA.

maszróm 17 06 2009 (20:25:16)

Użytkownik ocenił pracę na 3
Totalnie nie podobają mi się przerwy między strofami [?]. Zaburzają czytanie totalnie. Całość - patrząc na początek fajna i ciekawa - patrząc na koniec straszna, nudna i flegmatyczna. Przez budowę obniżam ocenę.