Coś więcej

Dziękuje za ciepłe słowa :)
spokojny, bo ze mnie raczej spokojna istota, choć przykro mi, że po jego przeczytaniu Twój umysł sobie smacznie chrapie :P

Ten "twór" był pisany w innych okolicznościach, bo jakby to powiedzieć... Na którejś lekcji języka polskiego napisałem na końcu zeszytu pierwszy wers i tak raz na jakiś czas dodawałem słowo-dwa i po kilku miesiącach coś tam powstało :) choć musze przyznać że im więcej go czytam tym mniej mi się podoba :) dlatego polecam czytać raz, no może dwa :P

Użytkownik ocenił pracę na 4
Bardzo spokojny utwór. Trochę żałuję, bo liczyłem na coś bardziej żywego, co mnie rozbudzi umysłowo, ale to nie Twoja wina ;)

Utwór jak najbardziej poprawny. Plusem jest jego zróżnicowanie. Zaczynasz pewną historią, kończysz na filozofii życia. Lubię mieć skojarzenia z poezją. Podzielę się swoimi, mam w tej chwili dwa:

- film "Lustra"
- maksymę o tym, że wspinanie się na szczyt może zając ogrom czasu, ale spaść można bardzo szybko w każdej chwili

Jeśli wiersz, tak jak Twój, będzie skłaniał nad sensem życia, istnienia, to jest wielce prawdopodobne, że przypadnie mi do gustu ;)