Córy w misie

Kamienna misa stoi na środku kościoła
dzwon bije na alarm

ktoÅ› jÄ… dotyka

wlewa do misy srebrnÄ… substancjÄ™
zwykłe wspomnienia

nachyla siÄ™ nad niÄ…
kiedy twarz jego dotknęła powierzchni
smutnych chłodnych wspomnień
sensacyjnie ruszył przez nicość wirując w ciemności

upada na coÅ› twardego
znajduje się teraz na autostradzie Jego wspomnień

pełno niewiast a do każdej
podchodzi ksiÄ…dz
na imiÄ™ mu Sebastian

pierwszÄ… liznÄ…Å‚ po twarzy
na której płyną strumienie słonej krwi

drugą złapał za biust sutki nie stanęły

One nieszczęśliwe
odwracajÄ… siÄ™ od niego twarzÄ…

on chodzi i wybiera kobietę swojego życia

wraca do Córy Kościoła
z pełnymi doświadczenia rękoma

Ocena: 4.667
Liczba komentarzy: 3    
Data dodania: 21.07.2009r.

dropsikowa 22 07 2009 (13:49:13)

Użytkownik ocenił pracę na 5
ROZWIJASZ SIĘ! Coraz lepiej zachęcasz czytelników do czytania swoich prac, nie kończysz ich w połowie, pozwalasz wierszowi się rozwinąć :) Gratuluje pomysłu ;))) Ale wydaje mi się, że troszkę subiektywizmu jest w Twojej pracy ;)) Mimo to na zachętę 5!!

Barwinka 22 07 2009 (12:38:06)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Wiersz jak dla mnie dość interesujący,choć nie zawsze używasz poprawnych środków stylistycznych,miejscami jest banalnie,ale dostrzegalna jest poprawa jakości twoich prac,dam 5- na dobry początek.

Dawied 21 07 2009 (16:11:48)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Hm udała Ci się tak poetycka opowieść. Nie jest jeszcze bardzo dobrze, bo chwilami metafory mnie nie przekonały i brakło czegoś co by mnie poruszyło, jakiś emocji czy uczuć, który by podkreśliły uczucia bohaterki. Zakończenie mnie nie powaliło. Strofa z sutkami robi wrażenie, ale potem troszkę przynudzasz, piszesz o czymś co w wierszu jest dość zbędne. Mimo to z malutkim minusikiem, ale widzę postęp i czekam na kolejne prace.