warto go przeczytać
Ciemne morze falowało niespokojnie
mówiło urwisko o nędznym żywocie
muszle trwały zasłuchane w harfowe wyznania
Wtem wiatr zadÄ…Å‚ w trÄ…by
godzÄ…c w dumne chmurzaste patosy
zwadzeni wyciągnęli bagnet
Krwawe łzy płynęły z kory wierzby
spoglądając niespokojnie w pełnię okrutnego zła
twarze miały wyraz melancholii
Świetliste trzaski mieszały się z deszczem
podstępne podmuchy zganiały swym ruchem
a życiodajne fale dalej upominały urwisko
Nagle zapadła cisza
umilkły wszelkie szepty konania i płacze
zwariowały czynniki
poderwały skrzydła
i uciekły by odbyć karę ostateczną
Ocena: 4
Liczba komentarzy: 1
Data dodania: 30.09.2009r.
Statystyki: Wiersze: 7862 | Artykuły: 264 | Recenzje: 234 | Proza: 1645 | Wywiady: 50 | Komentarze: 46587 | Użytkownicy: 3568
Online(64): 50 gości i 14 zarejestrowanych:
Salem_de_Lincourt, dezerter89, Pawlak, .moniaa., exother, Darksio, utopistka, Kamil M. Jaszczak, Mii, pisarkownica, annasofija, breloczek24, Ell003, odzawsze